Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΕΔΩ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ

ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΜΑΣ, ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΜΑΣ.

ΟΙ «ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ» ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ Α.Μ.Κ. ΤΗΣ «ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ 1924 Α.Ε.»
(ΚΑΤΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΌ 19,5 ΕΚ. ΜΠΗΚΑΝ)

Πριν από σχεδόν 40 ημέρες (στις 10 Ιούλη συγκεκριμένα) η «Δικέφαλος 1924 Α.Ε.» ανάρτησε στο Γ.Ε.ΜΗ. την απόφαση του Δ.Σ. με την οποία πιστοποιούνταν το ποσό της Α.Μ.Κ. (τα λεφτά που πραγματικά μπήκαν στο Ταμείο). Όπως προκύπτει από το έγγραφο (βλέπε εδώ) την επομένη της εορτής Κωνσταντίνου & Ελένης το Δ.Σ. της εταιρείας συνέταξε το Πρακτικό για τα λεφτά που μπήκαν στο Ταμείο της. Έτσι μετά από δύο ατελέσφορες προσπάθειες με την τρίτη καλύφθηκε το 78,56% του ζητούμενου ποσού. Από τα 25 συγκεντρώθηκαν τα 19,64 εκ. Έτσι το συνολικό Μ.Κ. της «Δικέφαλος 1924 Α.Ε.» είναι πλέον στα 22.442.190 Ευρώ.

ΤΕΛΙΚΑ ΤΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΤΟ CAS;
(ΜΙΑ ΨΥΧΡΑΙΜΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)

Η προπαγάνδα είναι από τις πλέον σημαντικές λειτουργίες καθώς σκόπιμα συσκοτίζει ότι δεν προωθεί την θέση του προπαγανδιστή φωτίζοντας (το ίδιο σκόπιμα) τα σημεία που θεωρούνται ευνοϊκά. Η προπαγάνδα ως διαδικασία έχει διττό σκοπό. Από τη μια αποσκοπεί στην τόνωση του ηθικού των «δικών μας» και το «πέρασμα της γραμμής» και από την άλλη προσπαθεί να προσεταιριστεί όλους τους «άλλους». Για τους «τρίτους» η εύρεση της «αλήθειας» απαιτεί την ενασχόληση με την προπαγάνδα όλων των εμπλεκομένων μερών και η σύγκριση της με την πραγματικότητα στις περιπτώσεις που αυτή είναι δυνατή. Το τελευταίο διάστημα δεν έχει υπάρξει ζήτημα που να έχει σηκώσει περισσότερη προπαγάνδα από την πολυ-ιδιοκτησία μεταξύ του «Γαύρου του Βορρά» και της Ξάνθης. Το τελευταίο επεισόδιο της «προπαγανδιστικής κόντρας» αφορά το σκεπτικό του CAS και την ερμηνεία που δίνει κάθε πλευρά. Ωστόσο, στο συγκεκριμένο ζήτημα (όπως θα δούμε και παρακάτω) όσο και να το θέλουν ΔΕΝ γίνεται να έχουν δίκιο και οι δύο πλευρές.

ΠΕΡΙ ΤΗΣ «ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΑΤΑΞΙΩΣΗΣ» ΚΑΙ «ΞΕΦΤΙΛΑΣ» ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΑΙΡΕΣΗΣ
(«ΟΥΚ ΕΝ ΤΟ ΠΟΛΛΩ ΤΟ ΕΥ»)

Υπάρχει ένα κείμενο η δημοσίευση του οποίου προκάλεσε την μεγαλύτερη επίδραση στην κοινοβουλευτική Ιστορία του τόπου μας. Ήταν όταν ο Χαρίλαος Τρικούπης αναρωτιόνταν «Τις πταίει;». Από εκείνη τη στιγμή ο Βασιλιάς ήταν «υποχρεωμένος» να διορίζει Πρωθυπουργό τον αρχηγό του πλειοψηφούντος κόμματος. Η αρχή αυτή τηρήθηκε πιστά μ’ εξαίρεση τον διορισμό του Μεταξά το 1936. Από τότε ως σήμερα πολλές φορές έχει χρησιμοποιηθεί ο ίδιος τίτλος απ’ όσους αναζητούν τους υπεύθυνους για μια «καταστροφή». Κάπως έτσι στο www.sdna.gr αναρωτιούνται «Ποιος έστειλε την Ελλάδα στην Γ’ εθνική της Ευρώπης;».

ΤΟ ΓΑΡ ΠΟΛΥ ΤΗΣ ΜΠΑΣΚΕΤΙΚΗΣ ΓΑΥΡΟΣΥΝΗΣ ΓΕΝΝΑ ΠΑΡΑΦΡΟΣΥΝΗ
(ΑΦΟΥ ΕΙΝΑΙ «ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟΙ» ΤΙ ΑΣΧΟΛΕΙΣΑΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ, ΡΕ ΚΟΓΚΑΛΙΔΗ;)

Είχα μια ελπίδα μήπως και τώρα τον Αύγουστο ο Γιώργος (όχι ο Βασιλακόπουλος, ο άλλος) ξεκουραζόμενος χαλάρωνε και ξανασκεφτόταν με ποιους και πως θα έπρεπε ν’ ασχοληθεί. Αλλά, δυστυχώς, η ελπίδα μου αποδείχτηκε φρούδα. Στο τελευταίο κείμενο του (βλέπε εδώ) ο ερυθρόλευκος συντάκτης τα βάζει και με τον Π.Σ.Α.Κ. (ο οποίος υποτίθεται ότι χαίρεται για την απόφαση της Ε.Ο.Κ. να μη συμμετάσχει στην Α2 κανένας ξένος και «κοινοτικός» παίκτης. Η απόφαση αυτή ξεσήκωσε τους Γαύρους οι οποίοι δεν μπορούν κατ’ αρχάς να χρησιμοποιήσουν τον Ποκουσέφσκι. Με τον θόρυβο που δημιουργήθηκε νομίσαμε προς στιγμή ότι στόχος τους φέτος είναι η άνοδος στην Α1.

ΟΙ «ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ» ΣΑΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΟΝ ΠΑΙΚΤΗ ΠΟΥ ΘΑ «ΞΕΚΛΕΙΔΩΝΕΙ» ΤΙΣ ΑΝΤΙΠΑΛΕΣ ΑΜΥΝΕΣ
(ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΠΑΛΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ Η
EMPIRE)

Είναι κανόνας πως οτιδήποτε έχει σχέση με την Α.Ε.Κ. ένεκα της καταγωγής της πρέπει ν’ αποπνέει μεγαλοπρέπεια. Αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο επί Ντέμη Νικολαΐδη ιδρύθηκε η EMPIRE Α.Ε. με αποκλειστικό της αντικείμενο την εμπορία των ειδών που είχαν το εμπορικό σήμα της Α.Ε.Κ. Ωστόσο, τα πράγματα πήραν μια διαφορετική πορεία απ’ αυτή που είχαν υπ’ όψη τους οι ιδρυτές της και πλέον η EMPIRE δίνει την εντύπωση μιας αδρανούς εταιρείας. Ακόμη, όμως, κι αν ισχύει κάτι τέτοιο έχει αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι της στην Ιστορία της Α.Ε.Κ.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ Vs ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ
(ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ Ή ΠΡΟΔΟΤΕΣ;)

Ο μηχανισμός λειτουργίας της μνήμης είναι επιλεκτικός. Όσο περισσότερος χρόνος περνά τόσο ωραιοποιημένες είναι οι αναμνήσεις μας. Έτσι είναι συνηθισμένο και απολύτως λογικό ν’ αποδίδουμε μεγαλύτερη αξία σ’ όσα έγιναν στο παρελθόν απ’ αυτά που λαμβάνουν χώρα στο σήμερα ακόμη και αν εμφανίζουν μεγάλες ομοιότητες. Η τελική μας κρίση για το ποιόν κάποιου επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από το τέλος της ζωής του. Για παράδειγμα ελάχιστοι γνωρίζουν ότι ο Ι. Μεταξάς ήταν από τους καλύτερους (ίσως ο καλύτερος) επιτελικούς αξιωματικούς που είχε η Ελλάδα και ότι είχε αρνηθεί να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην Μικρασιατική Εκστρατεία. Αυτό για το οποίο τον θυμούνται όλοι ανεξαιρέτως είναι το υποτιθέμενο «ΟΧΙ» στον πρεσβευτή της Ιταλίας Γκράτσι.

ΒΑΓΓΕΛΑ ΓΕΡΑ Η ΝΟΤΙΓΧΑΜ ΣΟΥ ΤΡΩΕΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ
(ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ ΕΠΕΝΔΥΣΗ)

Ο Ν. Καρβέλας ως στιχουργός έχει γράψει για την Βίσση μεταξύ άλλων και το «Δώδεκα» (βλέπε εδώ). Ο στιχουργός, που λέτε, βάζει την ηρωίδα του να περιμένει με τις ώρες δίπλα στο (σταθερό, τότε ΔΕΝ υπήρχαν κινητά) τηλέφωνο μπας και πάρει ο γκόμενος της (με τον οποίο προφανώς ήταν τσακωμένοι). Ενόσω εκείνος δεν τηλεφωνεί η ηρωίδα μάς διηγείται την ελπίδα της που όσο περνά η ώρα χάνεται και την αγωνία που βιώνει. Το φάσμα της μοναξιάς πλανάται όλο και απειλητικότερο πάνω από το κεφάλι της όπως και η Δαμόκλειος σπάθη πάνω από το κεφάλι του τυρράνου των Συρακουσών. Φέτος ολοκληρώθηκε η τρίτη σεζόν κατά την οποία ο Βαγγέλης Μαρινάκης διατελεί ιδιοκτήτης της Νότιγχαμ. Τρίτη σεζόν στην Β’ Εθνική της Αγγλίας με την άνοδο στην PREMIER LEAGUE (και τον πακτωλό εσόδων της) να μένουν ένα απατηλό όνειρο.

ΟΥΤΕ Ο Γ. ΚΑΜΑΡΑΣ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙ ΟΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ «ΜΗΛΟ ΤΗΣ ΕΡΙΔΟΣ»
(«ΔΙΑΣΥΡΜΟΣ» Ή «ΨΕΜΑ»;)

Όταν αντιμάχονται δύο στρατόπεδα το πιθανότερο είναι πως πολύ δύσκολα θα έρθει το ένα αντιμέτωπο του άλλου. Στο 99% των περιπτώσεων αναλίσκονται σε «περιφερειακές συγκρούσεις». Για την δικαιολόγηση της εμπλοκής τους χρησιμοποιούν και οι δυό πλευρές τα ίδια ιδανικά και ιδεώδη τα οποία μόνο η μια από τις δύο υπερασπίζεται γιατί είναι το «σωστό» ότι και να υποστηρίζει ο αντίπαλος της. Στις μέρες μας στο πεδίο του Ελληνικού Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου με αιτία τον έλεγχο της Ε.Π.Ο. και αφορμή την πολυ-ιδιοκτησία αντιμάχονται οι δύο Γαύροι. Ψάχνουν την παραμικρή αφορμή για να δαπανήσουν μελάνι, χαρτί και megabyte προκειμένου να δημιουργήσουν κλίμα. Τελευταίο επεισόδιο ήταν η ανακοίνωση της UEFA για τα γήπεδα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε CL και EUROPA από ομάδες αν οι πόλεις τους έχουν πρόβλημα με τον κορονοϊό.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ «ΓΝΗΣΙΟ ΓΑΥΡΟ» ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
(ΚΑΙ ΤΟ «ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΡΧΟΝΤΟ-ΧΩΡΙΑΤΗ»)

Ξέρεις ρε ποιος είμαι εγώ; Αυτή η κοινότοπη ερώτηση συμβολίζει την ουσία ενός Γαύρου▪ είτε αυτός είναι οπαδός είτε ο ιδιοκτήτης της ομάδας. Μου θυμίζει αυτούς που επειδή οδηγούν ένα ακριβό αμάξι νομίζουν ότι έχουν περισσότερα δικαιώματα από τους υπόλοιπους στον δρόμο. Ο αποκλεισμός από την «Λυκόβρυση» της PREMIER LEAGUE ΔΕΝ ήταν ότι χειρότερο μπορούσε να συμβεί στην ομάδα του Πειραιά. Το χειρότερο ήταν (όπως θα δούμε παρακάτω) η διαχείριση του. Μια διαχείριση σπασμωδική και κομπλεξική, η οποία κύρια αποστολή της είχε την ωραιοποίηση της κατάστασης και την ανόρθωση του Γαύρικου ηθικού. Γιατί όπως και να το κάνουμε δεν είναι ωραίο η ομάδα του Λιμανιού να έχει παίξει μόνο 4 παιχνίδια σε προημιτελική φάση όταν οι «πράσινοι» έχουν παίξει 25 και η Α.Ε.Κ. 10.

ΟΙ ΜΠΑΣΚΕΤΙΚΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ ΤΩΝ «ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΩΝ»
(ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΑΥΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ «ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ»)

Ευτυχώς αδέρφια μου που υπάρχουν και «σταθερές αξίες» στις οποίες μπορεί να υπολογίζει κάποιος. Αξίες όπως ο Γ. Κογκαλίδης ο οποίος επιμένει πως η Α1 χωρίς τον Γαύρο ΔΕΝ έχει ενδιαφέρον. Το γεγονός ότι κάθε εβδομάδα μας το υπενθυμίζει φαίνεται πως έχει μεταφυσική αξία. Με κάθε ευκαιρία που του δίνεται άλλοτε μας γράφει για την χρεοκοπία του Ε.Σ.Α.Κ.Ε. (βλέπε εδώ) και άλλοτε αναδεικνύει την Ε.Ο.Κ. και τον Ε.Σ.Α.Κ.Ε. ως «συγκοινωνούντα δοχεία» (βλέπε εδώ). Αυτό του πείσμα σε συνδυασμό με το πείσμα των Αγγελόπουλων είναι που οδηγεί την «τίμια» προσπάθεια του σε οικτρή αποτυχία. Γιατί είναι άλλο πράγμα να ισχυρίζεσαι ότι η Α1 δεν έχει το ίδιο ενδιαφέρον χωρίς τον Γαύρο και άλλο να υποστηρίζεις πως με αυτόν θα υπήρχαν μεγαλύτερα έσοδα απ’ ότι τώρα.

ΤΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΑ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ, Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΑΙ Ο «ΥΓΙΗΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ»
(ΠΟΣΑ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΤΡΕΛΑΝΕΤΕ;)

Τίποτα δεν είναι σημαντικότερο για μια επιχείρηση από τις «Ταμειακές Ροές» (Cash Flow). Δηλαδή, τα λεφτά που αυτή εκτιμά ότι θα εισπράξει σε συνάρτηση με αυτά που θα χρειαστεί να πληρώσει για τις υποχρεώσεις της. Η πρόβλεψη (η οποία αναθεωρείται αναλόγως των εξελίξεων) γίνεται σε εβδομαδιαία, μηνιαία και ανά τρίμηνο. Στην κατάρτιση των «Ταμειακών Ροών» μεγάλη σημασία έχουν οι εισροές (έσοδα) από συμβόλαια στην εκπλήρωση των οποίων μπορεί να υπολογίζει η επιχείρηση. Στην περίπτωση των Π.Α.Ε. τέτοια συμβόλαια είναι τα χορηγικά και τα τηλεοπτικά. Αυτά τα τελευταία είναι στην επικαιρότητα των ημερών (όπως, άλλωστε, και κάθε Καλοκαίρι).

 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο