Aetofolia

ΕΝΑ ΜΠΑΡΑΖ ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ
(ΣΤΟ ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ ΓΛΥΤΩΣΑΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΞΕΦΤΙΛΑ)

Το μόνο σίγουρο στο Ελληνικό Επαγγελματικό Ποδόσφαιρο είναι η υποψία και η δυσωδία. Επιπλέον, είναι που κανείς δεν ντρέπεται για όσα γίνονται. Ακόμα χειρότερα οι φήμες που κάθε τόσο κυκλοφορούν στο παρασκήνιο επιβεβαιώνονται με ανησυχητική ακρίβεια. Η τελευταία επιβεβαιωθείσα φήμη αφορούσε το κρούσμα κορονοϊού που «χτύπησε» την ομάδα της Ξάνθης (βλέπε εδώ) και το οποίο οδήγησε στην αναβολή του πρώτου αγώνα μπαράζ για χθες. Στην ίδια ανάρτηση γινόταν λόγος και για νεότερο κρούσμα που τούτη τη φορά θα «χτύπαγε» την αντίπαλη ομάδα του Απόλλωνα Σμύρνης. Τελικά, η ανάρτηση δεν επιβεβαιώθηκε ως προς το δεύτερο σκέλος ίσως γιατί τους έπιασε η ντροπή και δεν ήθελαν να τερματίσουν το «ξεφτιλόμετρο». Αφού δεν τα κατάφεραν στο Διαιτητικό έπρεπε να παίξουν το παιχνίδι.

ΕΜΦΑΤΙΚΗ ΝΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΙΒΑΝ
(Η ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΙΛΟΥΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ)

Είναι λογικό όταν μαλώνεις συνεχώς με τον γείτονα σου κάθε αθλητική αναμέτρηση μεταξύ σας να λαμβάνει μεγάλες διαστάσεις. Ακόμη περισσότερο όταν οι ομάδες που ανταγωνίζονται έχουν ρίζες στην ίδια πόλη. Το χθεσινό παιχνίδι της ομάδας του Ιβάν Σαββίδη απέναντι στην Μπεσίκτας ήταν ένα τέτοιο▪ ειδικά όταν η Τουρκική ομάδα είναι αυτή την περίοδο «μεγάλη» μόνο κατ’ όνομα. Ωστόσο, όπως θυμόμαστε και από το περσυνό στραπάτσο της Α.Ε.Κ. τα ονόματα των ομάδων δεν παίζουν μπάλα. Σε κάθε περίπτωση ο «Γαύρος του Βορρά» έπρεπε να κάνει την υπέρβαση ξεχνώντας τον σταθερά κακό τα τελευταία χρόνια Ευρωπαϊκό εαυτό του.

ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΕΝΤΟΣ ΕΔΡΑΣ ΤΡΟΠΑΙΟ ΘΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙ Η «ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ»
(ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΛΛΟΥ ΤΟ F-4 ΤΟΥ CL;)

Η υγειονομική κατάσταση που διαμόρφωσε η πανδημία του κορονοϊού έφερε τα πάνω-κάτω στον σχεδιασμό των αθλητικών διοργανώσεων. Η Ευρωλίγκα ακυρώθηκε, οι διοργανώσεις της UEFA ολοκληρώθηκαν κατακαλόκαιρο (όπως και τα περισσότερα εθνικά πρωταθλήματα). Την ίδια ώρα το CL της FIBA μετατίθετο για το Φθινόπωρο. Η βασική φροντίδα στην περίπτωση αυτή ήταν ο ορισμός της χώρας, η οποία ιδεατά θα έπρεπε να είναι εκείνη μιας από τις συμμετέχουσες ομάδες που θα είχε καλές ελπίδες να το κατακτήσει. Η επιλογή ήταν μεν το Ισραήλ, αλλά έπρεπε να επιβεβαιωθεί και στην πράξη αναλόγως την εξέλιξη του κορονοϊού εκεί. Σε κάθε περίπτωση υπήρχε και η καβάντζα της Αθήνας.

Η Ε.Π.Ο. ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΟΥ ΑΥΓΕΝΑΚΗ
(ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΤΟ «ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΟ» ΠΗΓΕ ΠΕΡΙΠΑΤΟ)

Υπάρχουν παραμύθια και «παραμύθια». Τα δεύτερα μπαίνουν σε «» κυρίως γιατί είναι κακογραμμένα. Ένα από αυτά είναι και αυτό του «αυτοδιοίκητου της Ε.Π.Ο.». Είναι κακογραμμένο γιατί κάθε τόσο (όλο και συχνότερα το τελευταίο διάστημα) διαψεύδεται οικτρά. Εκτός από την απόφαση του CAS για την πολυ-ιδιοκτησία με την οποία ο Ν. 2725/1999 εγκαθίσταται στο επίκεντρο της διοίκησης του Ελληνικού Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου, έχουμε εσχάτως και την «αναδιάρθρωση» της Β’ Εθνικής. Μια «αναδιάρθρωση» η οποία γίνεται με καθαρά «πολιτικά» και όχι ποδοσφαιρικά κριτήρια για να πουλήσει εκδούλευση σε παράγοντες και τοπικές κοινωνίες.

Ο ΑΛΕΞΗΣ ΚΟΥΓΙΑΣ ΩΣ «ΜΑΝΤΡΟΣΚΥΛΟ» ΚΑΙ ΟΙ ΤΑΚΤΙΚΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ
(ΟΤΑΝ Η Ε.Π.Ο. ΞΕΦΤΙΛΙΖΕΤΑΙ ΔΙΠΛΑ)

Ο Αλέξης Κούγιας για το Επαγγελματικό Ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο ένας ακόμη ιδιοκτήτης Π.Α.Ε. Είναι ένα σύμβολο▪ κάτι σαν τοτέμ. Επιπλέον λόγω της εμπειρίας του και της γνώσης προσώπων και πραγμάτων είναι συν τοις άλλοις και θεματοφύλακας της νομιμότητας. Για τον λόγο αυτό δεν είναι να παίρνει κανείς αψήφιστα όσα κατά καιρούς δηλώνει, ειδικά όταν αυτά αφορούν δικαστικές αποφάσεις για την τύχη του Πρωταθλήματος όπως η αίτηση Απόλλωνα Σμύρνης και Ξάνθης για να μην γίνει το μεταξύ τους μπαράζ και να παίξουν στη νέα σεζόν και οι δύο στην Α’ Εθνική.

ΟΙ «ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ» ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ Α.Μ.Κ. ΤΗΣ «ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ 1924 Α.Ε.»
(ΚΑΤΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΌ 19,5 ΕΚ. ΜΠΗΚΑΝ)

Πριν από σχεδόν 40 ημέρες (στις 10 Ιούλη συγκεκριμένα) η «Δικέφαλος 1924 Α.Ε.» ανάρτησε στο Γ.Ε.ΜΗ. την απόφαση του Δ.Σ. με την οποία πιστοποιούνταν το ποσό της Α.Μ.Κ. (τα λεφτά που πραγματικά μπήκαν στο Ταμείο). Όπως προκύπτει από το έγγραφο (βλέπε εδώ) την επομένη της εορτής Κωνσταντίνου & Ελένης το Δ.Σ. της εταιρείας συνέταξε το Πρακτικό για τα λεφτά που μπήκαν στο Ταμείο της. Έτσι μετά από δύο ατελέσφορες προσπάθειες με την τρίτη καλύφθηκε το 78,56% του ζητούμενου ποσού. Από τα 25 συγκεντρώθηκαν τα 19,64 εκ. Έτσι το συνολικό Μ.Κ. της «Δικέφαλος 1924 Α.Ε.» είναι πλέον στα 22.442.190 Ευρώ.

ΤΕΛΙΚΑ ΤΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΤΟ CAS;
(ΜΙΑ ΨΥΧΡΑΙΜΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)

Η προπαγάνδα είναι από τις πλέον σημαντικές λειτουργίες καθώς σκόπιμα συσκοτίζει ότι δεν προωθεί την θέση του προπαγανδιστή φωτίζοντας (το ίδιο σκόπιμα) τα σημεία που θεωρούνται ευνοϊκά. Η προπαγάνδα ως διαδικασία έχει διττό σκοπό. Από τη μια αποσκοπεί στην τόνωση του ηθικού των «δικών μας» και το «πέρασμα της γραμμής» και από την άλλη προσπαθεί να προσεταιριστεί όλους τους «άλλους». Για τους «τρίτους» η εύρεση της «αλήθειας» απαιτεί την ενασχόληση με την προπαγάνδα όλων των εμπλεκομένων μερών και η σύγκριση της με την πραγματικότητα στις περιπτώσεις που αυτή είναι δυνατή. Το τελευταίο διάστημα δεν έχει υπάρξει ζήτημα που να έχει σηκώσει περισσότερη προπαγάνδα από την πολυ-ιδιοκτησία μεταξύ του «Γαύρου του Βορρά» και της Ξάνθης. Το τελευταίο επεισόδιο της «προπαγανδιστικής κόντρας» αφορά το σκεπτικό του CAS και την ερμηνεία που δίνει κάθε πλευρά. Ωστόσο, στο συγκεκριμένο ζήτημα (όπως θα δούμε και παρακάτω) όσο και να το θέλουν ΔΕΝ γίνεται να έχουν δίκιο και οι δύο πλευρές.

ΠΕΡΙ ΤΗΣ «ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΑΤΑΞΙΩΣΗΣ» ΚΑΙ «ΞΕΦΤΙΛΑΣ» ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΑΙΡΕΣΗΣ
(«ΟΥΚ ΕΝ ΤΟ ΠΟΛΛΩ ΤΟ ΕΥ»)

Υπάρχει ένα κείμενο η δημοσίευση του οποίου προκάλεσε την μεγαλύτερη επίδραση στην κοινοβουλευτική Ιστορία του τόπου μας. Ήταν όταν ο Χαρίλαος Τρικούπης αναρωτιόνταν «Τις πταίει;». Από εκείνη τη στιγμή ο Βασιλιάς ήταν «υποχρεωμένος» να διορίζει Πρωθυπουργό τον αρχηγό του πλειοψηφούντος κόμματος. Η αρχή αυτή τηρήθηκε πιστά μ’ εξαίρεση τον διορισμό του Μεταξά το 1936. Από τότε ως σήμερα πολλές φορές έχει χρησιμοποιηθεί ο ίδιος τίτλος απ’ όσους αναζητούν τους υπεύθυνους για μια «καταστροφή». Κάπως έτσι στο www.sdna.gr αναρωτιούνται «Ποιος έστειλε την Ελλάδα στην Γ’ εθνική της Ευρώπης;».

ΤΟ ΓΑΡ ΠΟΛΥ ΤΗΣ ΜΠΑΣΚΕΤΙΚΗΣ ΓΑΥΡΟΣΥΝΗΣ ΓΕΝΝΑ ΠΑΡΑΦΡΟΣΥΝΗ
(ΑΦΟΥ ΕΙΝΑΙ «ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟΙ» ΤΙ ΑΣΧΟΛΕΙΣΑΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ, ΡΕ ΚΟΓΚΑΛΙΔΗ;)

Είχα μια ελπίδα μήπως και τώρα τον Αύγουστο ο Γιώργος (όχι ο Βασιλακόπουλος, ο άλλος) ξεκουραζόμενος χαλάρωνε και ξανασκεφτόταν με ποιους και πως θα έπρεπε ν’ ασχοληθεί. Αλλά, δυστυχώς, η ελπίδα μου αποδείχτηκε φρούδα. Στο τελευταίο κείμενο του (βλέπε εδώ) ο ερυθρόλευκος συντάκτης τα βάζει και με τον Π.Σ.Α.Κ. (ο οποίος υποτίθεται ότι χαίρεται για την απόφαση της Ε.Ο.Κ. να μη συμμετάσχει στην Α2 κανένας ξένος και «κοινοτικός» παίκτης. Η απόφαση αυτή ξεσήκωσε τους Γαύρους οι οποίοι δεν μπορούν κατ’ αρχάς να χρησιμοποιήσουν τον Ποκουσέφσκι. Με τον θόρυβο που δημιουργήθηκε νομίσαμε προς στιγμή ότι στόχος τους φέτος είναι η άνοδος στην Α1.

ΟΙ «ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ» ΣΑΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΟΝ ΠΑΙΚΤΗ ΠΟΥ ΘΑ «ΞΕΚΛΕΙΔΩΝΕΙ» ΤΙΣ ΑΝΤΙΠΑΛΕΣ ΑΜΥΝΕΣ
(ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΠΑΛΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ Η EMPIRE)

Είναι κανόνας πως οτιδήποτε έχει σχέση με την Α.Ε.Κ. ένεκα της καταγωγής της πρέπει ν’ αποπνέει μεγαλοπρέπεια. Αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο επί Ντέμη Νικολαΐδη ιδρύθηκε η EMPIRE Α.Ε. με αποκλειστικό της αντικείμενο την εμπορία των ειδών που είχαν το εμπορικό σήμα της Α.Ε.Κ. Ωστόσο, τα πράγματα πήραν μια διαφορετική πορεία απ’ αυτή που είχαν υπ’ όψη τους οι ιδρυτές της και πλέον η EMPIRE δίνει την εντύπωση μιας αδρανούς εταιρείας. Ακόμη, όμως, κι αν ισχύει κάτι τέτοιο έχει αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι της στην Ιστορία της Α.Ε.Κ.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ Vs ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ
(ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ Ή ΠΡΟΔΟΤΕΣ;)

Ο μηχανισμός λειτουργίας της μνήμης είναι επιλεκτικός. Όσο περισσότερος χρόνος περνά τόσο ωραιοποιημένες είναι οι αναμνήσεις μας. Έτσι είναι συνηθισμένο και απολύτως λογικό ν’ αποδίδουμε μεγαλύτερη αξία σ’ όσα έγιναν στο παρελθόν απ’ αυτά που λαμβάνουν χώρα στο σήμερα ακόμη και αν εμφανίζουν μεγάλες ομοιότητες. Η τελική μας κρίση για το ποιόν κάποιου επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από το τέλος της ζωής του. Για παράδειγμα ελάχιστοι γνωρίζουν ότι ο Ι. Μεταξάς ήταν από τους καλύτερους (ίσως ο καλύτερος) επιτελικούς αξιωματικούς που είχε η Ελλάδα και ότι είχε αρνηθεί να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην Μικρασιατική Εκστρατεία. Αυτό για το οποίο τον θυμούνται όλοι ανεξαιρέτως είναι το υποτιθέμενο «ΟΧΙ» στον πρεσβευτή της Ιταλίας Γκράτσι.