Aetofolia

ΟΤΑΝ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΟΥ ΓΥΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ
(ΨΑΧΝΕΙΣ ΝΑ ΡΙΞΕΙΣ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ)

Είναι δύσκολο να κρυφτείς απ’ αυτόν που κρύβεις μέσα σου. Αυτόν που δεν φαίνεται όταν κοιταχτείς στον καθρέπτη. Αυτόν που για τον Άνταμ Σμιθ στην «Θεωρία των Ηθικών Συναισθημάτων» ήταν ο εσωτερικός παρατηρητής ο οποίος αν ήταν αντικειμενικά πληροφορημένος για τις πράξεις μας θα μας επιδοκίμαζε ή θα μας αποδοκίμαζε κατά περίπτωση. Ακόμη, όμως, κι αυτός είναι ανίκανος να μας σώσει από την βλακεία και την ανοησία. Το χειρότερο, ωστόσο, δεν είναι αυτό. Το χειρότερο είναι όταν ΔΕΝ καταλαβαίνουμε (σκόπιμα ή μη) ούτε καν τα βασικά με αποκορύφωμα να το διατυμπανίζουμε δημοσίως. Μια τέτοια περίπτωση έδωσε την αφορμή για το σημερινό κείμενο.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ FIBA ΚΑΙ ΤΗΝ Α.Ε.Κ.
(ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΥΘΜΕΝΗ ΑΝΟΗΣΙΑ ΤΩΝ ΟΠΑΔΩΝ-ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ)

Από μόνη της η είδηση που απετέλεσε αφορμή του σημερινού μας κείμενου είναι ιδιαίτερα σημαντική. Αφορά την ιδιωτικοποίηση (καλύτερα παραχώρηση του «μάνατζμεντ») της FIBA. Σύμφωνα με την ανάρτηση η FIBA συμφώνησε με «όμιλο επενδυτών» από τις Η.Π.Α. ν’ αναλάβουν την αναδιάρθρωση του CL στο οποίο από την ίδρυση του μετέχει η Α.Ε.Κ. (βλέπε εδώ). Προφανώς, η κίνηση αυτή στοχεύει για τους λόγους που αναφέρονται στην ανάρτηση στην υπονόμευση της Ευρωλίγκας. Ωστόσο, για να υπονομεύσεις κάτι πρέπει αυτό που θα δημιουργήσεις να είναι ουσιωδώς διαφορετικό απ’ αυτό που ήδη υπάρχει.

ΟΙ «ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ Α.Μ.Κ. ΤΗΣ «ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ 1924 Α.Ε.»
(ΕΧΕΙΣ 100.000; ΓΙΝΕΣΑΙ ΜΕΤΟΧΟΣ)

Μέσα στο κλίμα του φόβου(;) και της αμφιβολίας των ημερών για τον κοροναϊό προσπαθεί καθένας μας να επαναφέρει την ζωή του σε μια «κανονικότητα» απασχολούμενος με θέματα πιο ταπεινά από την ζωή όπως τα λεφτά. Έτσι, και εμείς σήμερα σας προσφέρουμε την πληροφόρηση που συλλέξαμε σχετικά με την Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου της «Δικέφαλος 1924 Α.Ε.». Για την αύξηση αυτή γράψαμε ήδη από την αρχή (βλέπε εδώ), ωστόσο μέχρι σήμερα δεν υπήρξε καμία ανακοίνωση ή πληροφόρηση από την «επίσημη Α.Ε.Κ.» για τις λεπτομέρειες της. Δυστυχώς, το ζήτημα αυτό έχει αφεθεί σκόπιμα στην σκιά τη στιγμή που στο κοντινό μέλλον μπορεί ν’ αποδειχθεί από τα πλέον σημαντικά.

ΠΕΡΙ «ΦΑΣΙΣΜΟΥ», «ΦΑΣΙΣΤΙΚΩΝ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ» & «ΧΡΗΣΙΜΩΝ ΗΛΙΘΙΩΝ»
(Ή ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ Ή ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥΣ)

Είναι πανθομολογούμενο (ακόμη και από τους εχθρούς της Ελλάδας) πως αν υπάρχει «Δυτικός Πολιτισμός» με τις «Δυτικές Αξίες» μεταξύ των οποίων και του «Ανθρωπισμού», αυτό οφείλεται αποκλειστικά στους Αρχαίους προγόνους μας και ιδιαιτέρως αυτούς που ορμώμενοι αποκλειστικά από Εθνικιστικά κίνητρα (όπως αυτό της επιβιώσεως ως ελεύθερων ατόμων) αντιστάθηκαν τόσο στους Πέρσες όσο και στους Έλληνες συμμάχους τους κατά την εισβολή του 480 π.χ. Τώρα, αυτές οι «Δυτικές Αξίες» και ο «Ανθρωπισμός» στην υπερβολή τους απειλούν να τελειώσουν την δουλειά που δεν κατάφεραν οι Πέρσες τότε. Και τότε και τώρα η απειλή έρχεται από την Ανατολή.

ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΟΥ ΜΠΑΣΚΕΤ
(ΟΤΑΝ Η ΝΤΡΟΠΗ ΝΤΡΟΠΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ)

Μια από τις πιο σοφές ρήσεις είναι η «Εποίησε την ανάγκη φιλοτιμία». Είναι τότε που προσπαθείς να βρεις έναν εύσχημο τρόπο να παραδεχτείς ότι τελικά θα πράξεις αυτό που ήθελες ν’ αποφύγεις και το οποίο οι «άσπονδοι» φίλοι/εχθροί σου είχαν προεξοφλήσει ότι θ’ αναγκαστείς να κάνεις. Στο κάτω-κάτω κανείς δεν ξέφυγε το «πικρό ποτήρι» ακόμη και αν το ζήτησε (ούτε καν ο Χριστός). Υπάρχει, όμως, και μια ακόμη πιο «χειροπιαστή» αλήθεια. Είναι αυτή που μέσα σε μόνο μια φράση περιέγραψε ο Δημοσθένης: «Δει δε χρημάτων και άνευ τούτων ουδέν έστι των δεόντων.». Δηλαδή, no money no honey. Σήμερα, θ’ αναφερθούμε στα οικονομικά τριών ομάδων. Οι δύο ανήκουν (την ώρα που γράφεται το κείμενο) στην Α1 και η άλλη στην Α2.

ΠΕΡΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΞΕΔΙΑΝΤΡΟΠΙΑΣ
(ΤΕΛΙΚΑ ΤΩΝ ΔΙΑΚΗΡΥΞΕΩΝ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΠΑΝΤΑ Η ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ)

Το μόνο σίγουρο είναι πως το Σύνταγμα είναι η κορωνίδα των νόμων μιας χώρας. Είναι σα να λέμε σαν το ρετιρέ μιας πολυκατοικίας. Το οποίο ρετιρέ τις περισσότερες φορές ζει στην δική του ξεχωριστή (και εικονική) πραγματικότητα. Λόγω, όμως, της περίοπτης θέσης του το Σύνταγμα είναι τελικά η μόνιμη επωδός που επικαλείται όποιος είτε νοιώθει αδικημένος, είτε θέλει να εμφανιστεί ως τέτοιος. Η πολύκροτη υπόθεση πολυ-ιδιοκτησίας Ξάνθης και «Γαύρου του Βορρά» βρίσκεται πλέον ενώπιον του δεύτερου αθλητικού βαθμού εκδίκασης. Σύμφωνα δε με τον πολύπειρο Κυριάκο Θωμαΐδη οι Εφέτες στο Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο της Ε.Π.Ο. θα σεβαστούν το Σύνταγμα (βλέπε εδώ). Κάτι είναι κι αυτό.

ΟΙ «ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ» ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΟΥΝ ΕΝΑΝ ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟ
(ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΡΟΧΑΝΑΣ Η «ΓΕΦΥΡΑ» ΜΕΤΑΞΥ ΚΑΡΡΑ-ΜΕΛΙΣΣΑΝΙΔΗ & ENIC)

Σήμερα, η Αττική γη υποδέχεται στην αγκαλιά της μια από τις πλέον αμφιλεγόμενες προσωπικότητες που έχουν περάσει από την Α.Ε.Κ. Ο Μιχάλης Τροχανάς ήταν ο ιδιοκτήτης της πρώην Π.Α.Ε. για μια 4ετία (από το 1995 ως το 1999). Αποτέλεσε την «γέφυρα» μεταξύ της ιδιοκτησίας των Καρρά-Μελισσανίδη από τους οποίους αγόρασε την ομάδα και της ENIC στην οποία πούλησε την ομάδα. Αν πιστέψουμε τα ρεπορτάζ της εποχής ο Τροχανάς αγόρασε με 1,5 δις Δραχμές και πούλησε στην πολυεθνική ENIC με 2,4 δις Δρχ. (βλέπε εδώ).

ΔΥΟ ΡΩΣΟΙ ΕΜΑΛΩΝΑΝΕ Σ’ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΧΥΡΩΝΑ
(ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ, ΑΛΛΑ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΤΑΞΗ)

Πολλές φορές η χρήση μιας λέξης μπορεί να μην ακούγεται προσβλητική, αλλά εντούτοις σε συνδυασμό με την έκφραση αυτού που την ξεστομίζει να καθίσταται προσβλητική. Κάποιες άλλες εξ’ αιτίας της ηλίθιας «πολιτικής ορθότητας» δεν υπάρχει λέξη να περιγράψει μια κατάσταση. Τότε η χρήση μιας λέξης μπορεί από κάποιους να θεωρηθεί μέχρι και ρατσιστική. Το τελευταίο διάστημα και με την σκόπιμα κλιμακούμενη όξυνση από πλευράς «γνήσιου Γαύρου» στην κόντρα του με τον «Γαύρο του Βορρά» του Ιβάν Σαββίδη, κατονομάστηκε ο τελευταίος ως Ρώσος. Αμέσως ξεσηκώθηκαν κάποιοι θεωρώντας τον χαρακτηρισμό αυτό ως «ρατσιστικό», δίνοντας με τον τρόπο αυτό ένα ακόμη χαστούκι στο λεξικό του Μπαμπινιώτη και σ’ όσους προσπαθούν να συνεννοηθούν στα Ελληνικά.

ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΟ SUPER LEAGUE: ΜΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ «ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ»
(ΞΑΝΘΗ & «ΓΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ» ΠΗΡΑΝ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΑΞΙΖΕ)

Εκδόθηκε η απόφαση του Πειθαρχικού της SUPER LEAGUE, το οποίο δίκασε σε α’ βαθμό την υπόθεση πολυ-ιδιοκτησίας. Μια απόφαση, η οποία αναμενόταν με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον εξ’ αιτίας των πρακτικών και θεωρητικών ζητημάτων που θέτει η συγκεκριμένη υπόθεση. Το ένα σκέλος της υπόθεσης είναι οι ποινές των δύο ομάδων (ο «λογαριασμός» που καλούνται να πληρώσουν) και το άλλο το σκεπτικό του αθλητικού δικαστή σχετικά με τα ζητήματα που κλήθηκε ν’ αντιμετωπίσει. Σήμερα, εδώ θα μας απασχολήσει αποκλειστικά και μόνο το σκεπτικό. Ένα σκεπτικό το οποίο είτε θα λύσει άπαξ και δια παντός τα σχετικά ζητήματα ή/και θ’ αποτελέσει την απαρχή για νέους διαξιφισμούς.

Ευρωλιγκα: ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΙ Ο ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ
(ΤΟΣΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΟΥΝ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ ΓΙ’ ΑΥΤΟ;)

Η «επανάσταση» του μπασκετικού Γαύρου (που κατέληξε στον οικειοθελή υποβιβασμό του στην Α2) είχε ως άλλοθι την ποιότητα της Ευρωλίγκας ως διοργάνωση. Μιας ποιότητας, η οποία εκτείνεται από την ποιότητα της διαιτησίας ως την προστασία του ίδιου του προϊόντος. Μια ποιότητα, η οποία αποδεικνύεται από το αυξημένο ενδιαφέρον των δύο τελευταίων χρόνων. Μιας και η Ευρωλίγκα είχε τεθεί πέρυσι από τους Γαύρους ως το «πρότυπο για αντιγραφή» έχει ιδιαίτερη σημασία αφ’ ενός να δούμε πως έχει εξελιχθεί μέχρι σήμερα και αφ’ ετέρου να δούμε πως τα έχουν καταφέρει οι Γαύροι, οι οποίοι φέτος αγωνίζονται μόνο στη διοργάνωση αυτή.

ΟΙ «ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ» ΑΝΑΡΩΤΙΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
(ΔΙΚΗΓΟΡΟ, ΔΙΚΑΣΤΗ Ή ΛΟΓΙΣΤΗ;)

Η συμψηφιστική λογική είναι ένας πολύ διαδεδομένος τρόπος τόσο άμυνας όσο και επίθεσης. Χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει τα λάθη και τα εγκλήματα κάποιου, ο οποίος για να νοιώσει καλύτερα (αλλά και να συνεχίσει να κάνει αυτά που κάνει) επικαλείται το αντίστοιχο παρελθόν των προκατόχων του. Η συχνή χρήση της «συμψηφιστικής λογικής» οδηγεί τον χρήστη της στην ανηθικότητα (εφ’ όσον έχει ήδη μια έτοιμη απάντηση για ότι κάνει ή σκέπτεται να κάνει). Αυτό, ωστόσο, κάθε άλλο παρά αποτρέπει από την ευρεία χρήση της. Έτσι ο συμψηφισμός που είναι τόσο ωφέλιμος στην Λογιστική καταντά στην καθημερινή ζωή τόσο ζημιογόνος, κυρίως λόγω της χρήσης της από όλους τους υπόλοιπους πλην των λογιστών.