Aetofolia

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΝΕΑ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ Κ.Α.Ε. Α.Ε.Κ.
(Ο ΝΕΟΣ ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ «ΤΟ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ»)

Απέκτησε πρόσφατα την νέα της ιστοσελίδα η Κ.Α.Ε. «ΝΕΑ Α.Ε.Κ.». Με αυτό κλείνει άλλη μια «εκκρεμότητα» για την «Βασίλισσα» του Ελληνικού μπάσκετ. Η ιστοσελίδα (βλέπε εδώ) είναι πολύ καλή και ακολουθεί την δομή (αλλά και την εμφάνιση) αυτής της Π.Α.Ε. Ωστόσο μια ιστοσελίδα κρίνεται από το περιεχόμενο της και είναι ακόμη νωρίς να κριθεί σχετικά μ’ αυτό. Κατά την γνώμη μας θα έπρεπε να υπάρχει κατηγορία φωτογραφιών και βίντεο από παλαιότερους αγώνες έτσι ώστε οι επισκέπτες της ιστοσελίδας να μπορούν να δημιουργήσουν το δικό τους αρχείο.

Δεν υπήρξε όμως μόνο η νέα ιστοσελίδα. Εκτός από αυτήν είχαμε και έναν νέο Δικέφαλο Αετό ως σήμα της Κ.Α.Ε. «ΝΕΑ Α.Ε.Κ.».

Η ΜΟΙΡΑ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΟΥ ΟΠΑΔΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ
(ΤΑ «ΨΩΜΙΑ» ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΡΗΜΕΝΑ)

Υπάρχουν τουλάχιστον δυο είδη στράτευσης. Από τη μια έχουμε την στράτευση που οφείλεται στην πίστη σχετικά με τον επιδιωκόμενο σκοπό και από την άλλη αυτή που οφείλεται σε προσωπικό υπολογισμό (είτε για χάρη μιας γυναίκας, είτε «για μια θέση στον ήλιο»). Βέβαια υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες για άλλο λόγο στρατεύθηκε κάποιος αρχικά και για άλλον συνεχίζει στην πορεία. Δεδομένου όμως ότι η στράτευση (όπως και όλα άλλωστε στη ζωή) πρέπει να εξετάζονται σε κάθε στιγμή το ζήτημα αυτό μικρή σημασία έχει. Το πολύ-πολύ να μπορεί να το χρησιμοποιήσει κάποιος σαν άλλοθι για να δικαιολογήσει τη στάση του («Εγώ όταν μπήκα στρατεύθηκα ήμουν αγνός ιδεολόγος, αλλά η άτιμη η ζωή…»).

ΤΣΑ! ΣΑΣ ΤΗΝ ΕΣΚΑΣΑ
(ΠΡΟΝΟΗΤΙΚΟΤΗΤΑ Ή ΓΡΑΨΕ ΛΑΘΟΣ;)

Η έννοια της συλλογικής ευθύνης είναι βαθιά ριζωμένη στη συνείδηση μας, ακόμη και αν κατά περίπτωση δεν την αποδεχόμαστε (όποτε μας συμφέρει δηλαδή). Ομοίως ριζωμένη είναι και η έννοια των «παράπλευρων απωλειών» αφού όλοι μας γνωρίζουμε ότι «αν δεν σπάσεις αυγά δεν κάνεις ομελέτα». Οι δύο παραπάνω έννοιες ξαναήρθαν στο προσκήνιο τις τελευταίες μέρες μετά την κατάθεση της προσφυγής στο ΣτΕ εναντίον της ρύθμισης για την «Αγιά Σοφιά». Γνωρίζουμε πλέον πως ένας από τους προσφεύγοντες δήλωσε ως διεύθυνση αυτή του Δημαρχείου και πως κάποιος άλλος έδωσε ψεύτικη διεύθυνση.

Το ενδιαφέρον δεν είναι τόσο η είδηση αυτή καθ’ εαυτή. Στο κάτω-κάτω τόσο η «λάθος» διεύθυνση όσο και η δήλωση της διεύθυνσης του Δημαρχείου είναι απόλυτα κατανοητές ως μέτρα πρόνοιας και προφύλαξης από κάποιους οι οποίοι είχαν είτε τον φόβο είτε την υποψία (είτε και τα δύο) ότι κάποιοι «άγνωστοι» θα τους την «έπεφταν» με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο την «έπεσαν» στον Ζαμπετάκη. Για το περιστατικό αυτό έχουμε ήδη τοποθετηθεί (βλέπε εδώ και ειδικά το Υ.Γ.2.).

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΜΠΛΕΞΙΚΗ «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ»
(Η ΚΑΚΙΑ ΘΑ ΤΟΥΣ ΜΕΙΝΕΙ)

Έχουν γίνει προσπάθειες από πολλούς (και συνεχίζουν να γίνονται) για να ξαναγραφεί η Ιστορία. Προκειμένου να γίνει αυτό είναι «απαραίτητο» μερικές φορές οι συγγραφείς να επέμβουν αφαιρώντας τα ονόματα των πρωταγωνιστών που δεν είναι της αρεσκείας τους. Στην αρχαία Αίγυπτο τα πράγματα ήταν ευκολότερα αν και απαιτούνταν περισσότερος κόπος. Δεδομένου ότι οι Αιγύπτιοι δεν είχαν (εκτός της ιερατικής) γραφή αρκούσε να σβηστεί (ξυστεί) από τα δημόσια μνημεία το επιθυμητό όνομα. Σήμερα όμως αυτό είναι πρακτικά αδύνατο.

Πιθανόν να νομίζετε ότι το ΑΕΚ365 ασχολείται (κυρίως) με το ρεπορτάζ της Α.Ε.Κ. Αν όντως ισχύει αυτό θα πρέπει στην συγκεκριμένη ιστοσελίδα να βρίσκουμε όλα όσα αφορούν την Α.Ε.Κ. και κυρίως το ρεπορτάζ των τμημάτων της.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ
(ΟΙ ΧΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΟΡΟΙ ΤΗΣ ΝΕΑΣ(;) ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΚΤΑΣΗΣ)

Οι «παρατηρητές» αν και δεν ήμασταν από την αρχή κατηγορηματικοί (απέναντι σας), ωστόσο δεν τρέφαμε οποιαδήποτε ψευδαίσθηση για τους πραγματικούς σκοπούς αυτών που τώρα προσφεύγουν στο ΣτΕ. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τασσόμαστε ανεπιφύλακτα (δηλαδή απερίσκεπτα) υπέρ της εκδοχής της «Αγιά Σοφιάς» με τους χώρους και τις χρήσεις που αυτή (η εκδοχή) προβλέπει. Έχουμε γράψει άλλωστε σχετικά με τους προβληματισμούς μας για την στέγαση όλων των υπολοίπων τμημάτων της Ερασιτεχνικής.

Μέχρι στιγμής ο μόνος λόγος ακύρωσης που θα ήταν βάσιμος -κατά τη γνώμη μας- είναι η επίκληση των όρων χρήσης του παραχωρητηρίου του 1934. Αποτελεί τον ουσιαστικότερο (και ίσως τον μοναδικό) κίνδυνο για το έργο και δεν έχει υπάρξει ως τώρα κανένα σοβαρό απαντητικό επιχείρημα.

ΤΟ «ΚΥΝΗΓΙ» ΤΗΣ Α.Ε.Κ. ΑΠΟ ΤΗΝ Ε.Π.Ο.
(ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΑΓΡΙΟΥΣ ΚΑΙ ΧΑΖΟΥΣ)

Με έκπληξη (γιατί άραγε;) υποδέχτηκε ο ΑΕΚτζήδικος τύπος την απόφαση της Ε.Π.Ο. για την τιμωρία της ομάδας μας για την είσοδο οπαδών μας στο φιλικό με την Ρόμα το καλοκαίρι που μας πέρασε (ενδεικτικά βλέπε εδώ). Με οργή και μελανά χρώματα παρουσιάστηκε η διαιτησία της πρώτης αγωνιστικής στο Αίγιο για την οποία διαβάσαμε και περισπούδαστες αναλύσεις (βλέπε εδώ).

Φαίνεται όμως πως είτε κάποιοι αδυνατούν να καταλάβουν μερικά πράγματα, είτε τα καταλαβαίνουν αλλά πρέπει να δημιουργήσουν συγκεκριμένο κλίμα (προφανώς για να υπάρξει «συσπείρωση» που θα καλύψει όλα τα υπόλοιπα. Εξετάζοντας ήρεμα ένα – ένα τα ζητήματα μπορούμε με ασφάλεια να καταλήξουμε στα παρακάτω χρήσιμα συμπεράσματα. Προτού προχωρήσουμε στα επιμέρους να σημειώσουμε ότι και στις δύο περιπτώσεις (τόσο για την τιμωρία όσο και για την διαιτησία) υπεύθυνη είναι η Ε.Π.Ο.

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΙ ΤΟ 2015 ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΗΝ Α.Ε.Κ. ΟΠΩΣ ΠΟΘΟΥΜΕ
(ΟΙ ΠΛΕΟΝ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΑΔΟΛΕΣ ΕΥΧΕΣ)

ΟΛΟΙ ΟΙ «ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΕΣ» ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΩΝ ΓΙΟΡΤΩΝ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ Σ' ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΕΚΤΖΗΔΕΣ ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ
ΜΑΚΑΡΙ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΦΕΡΕΙ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ ΣΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
ΚΑΙ ΤΟ 2015 ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΗΝ Α.Ε.Κ. ΟΠΩΣ ΠΟΘΟΥΜΕ.

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ
ΔΙΕΚΔΙΚΩΝΤΑΣ ΤΗΝ Α.Ε.Κ. ΠΟΥ ΣΑΣ (ΚΑΙ ΜΑΣ) ΑΞΙΖΕΙ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΣΤΕ.
ΟΣΟ ΝΩΡΙΤΕΡΑ ΣΥΜΒΕΙ ΑΥΤΟ, ΤΟΣΟ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.

ΕΜΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΜΑΣ ΣΑΣ ΥΠΟΣΧΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΟΠΩΣ ΠΟΡΕΥΤΗΚΑΜΕ ΩΣ ΤΩΡΑ.

23 Δεκέμβρη 2014.
παρατηρητήριο.

Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΗΝ ΒΔΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ
(ΑΝ ΤΑ ΠΑΙΡΝΑΜΕ ΟΛΑ ΣΤΑ ΣΟΒΑΡΑ…)

ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΠΕΡΙ:

«Εγκληματικής Οργάνωσης».

Εκφράζοντας το κοινό(;) περί δικαίου αίσθημα ο Γιάννης Πρετεντέρης με το καθημερινό σημείωμα του στο οπισθόφυλλο των «ΝΕΩΝ» (βλέπε εδώ) έβαλε τα πράγματα στη θέση του. Βέβαια κάθε κορυφαίος δημοσιογράφος έχει το σθένος να τα «λέει και να τα γράφει τσεκουράτα» όπως άλλωστε και κάθε άνδρας με εξουσία (βλέπε εδώ). Σχεδόν όμως πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να πάρει κάποια απάντηση όπως αυτή. Ωστόσο ποτέ δεν πάει χαμένη καμιά προσπάθεια να υπάρξει πίεση η οποία θα οδηγήσει σε κάθαρση, ειδικά όταν την αναγνωρίζουν και τη «αγκαλιάζουν» και άλλοι φτασμένοι δημοσιογράφοι. Ειλικρινά δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα ένοιωθε ο Γιάννης (λέγε με Πρετεντέρη) αν διάβαζε αυτό το σχόλιο.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΝΑΤΟΛΙΩΤΑΚΗ-ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ
(ΠΩΣ ΤΑ ΦΕΡΝΕΙ Η «ΠΟΥΤΑΝΑ» Η ΖΩΗ)

Λένε πως η ζωή μοιάζει με γυναίκα. Όμως στην πράξη είναι πολύ χειρότερη και από την πλέον άστατη γυναίκα. Γιˊ αυτό δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί την ταυτίζουν με «πουτάνα» (εννοώντας προφανώς λανθασμένα ότι δεν έχει «μπέσα»). Κάποιοι άλλοι προσεγγίζουν τα πράγματα περισσότερο φιλοσοφικά και αποδίδουν όσα τους συμβαίνουν σε θεόσταλτες δοκιμασίες μέσω των οποίων πρέπει νˊ αποδείξουν την αξία τους. Και οι μεν και οι δε μέσω των διαφορετικών προσεγγίσεων τους προσπαθούν να ερμηνεύσουν το ίδιο πράγμα: την ευμεταβλητότητα της πραγματικότητας η οποία συχνά-πυκνά απαιτεί από εμάς νˊ αποδείξουμε ότι εννοούμε όσα λέμε. Δεν υπάρχει πιό παραστατικός τρόπος να ειπωθεί αυτό από την πασίγνωστη σˊ όλους μας παροιμία: «Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μην πείς».

ΥΠΑΡΧΕΙ «ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ» ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ;
(Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΛΕΞΗΣ ΠΟΥ «ΕΧΑΣΕ» ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ)

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που λέξεις κατέληξαν να έχουν διαφορετική από την αρχική τους σημασία, κάποιες φορές μάλιστα και την ακριβώς αντίθετη. Ωστόσο τις περισσότερες φορές απλά «χάνουν» το περιεχόμενο τους. Επειδή χρησιμοποιούνται άκριτα σε κάθε περίπτωση μιάς και είναι φορτισμένες συναισθηματικά με το νόημα που επιθυμεί ο χρήστης τους να μεταδώσει, αν και στις περισσότερες περιπτώσεις θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν συννώνυμα που θα περιέγραφαν καλύτερα το ζητούμενο. Μια από τις λέξεις αυτές είναι η «αλληλεγγύη».

Την δεκαετία του ’80 (κυρίως) η «αλληλεγγύη» ήταν συνυφασμένη με τον Λέχ Βαλέσα και το ομώνυμο Πολωνικό εργατικό συνδικάτο, το οποίο με τις «ευλογίες του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β’» πρωτοστάτησε στο «ξήλωμα» του Κ.Κ. Πολωνίας και της κυβέρνησης του (του Στρατηγού Γιαρουζέλσκι).

ΤΟΥ «ΘΡΥΛΟΥ» ΤΑ ΚΑΜΩΜΑΤΑ
(ΜΕ ΤΕΤΟΙΑ ΠΑΙΔΙΑΡΙΣΜΑΤΑ Θ’ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣOYN TΟN ΜΕΛΙΣΣΑΝΙΔΗ;)

Πολλές φορές στην ζωή γνωρίζουμε τις προθέσεις κάποιου αλλά δεν είμαστε σε θέση να τις αποδείξουμε πρίν αυτές εκδηλωθούν (βγούν στην επιφάνεια). Φυσικά οι προθέσεις αυτές είναι πάντα «κακές» ή «πονηρές» ακόμα και αν ο «εχθρός» χρησιμοποιεί νόμιμους τρόπους για να τα κρύψει (μασκαρέψει). Βέβαια όταν χρησιμοποιούνται «νομικά παραθυράκια» και ρυθμίσεις που επιτρέπουν (ανάλογα με το σχέδιο) στον «εχθρό» την εφαρμογή όσων έχει αποφασίσει τα πράγματα περιπλέκονται αφού η ανοικτή αντιπαράθεση γίνεται σχεδόν αδύνατη. Έτσι περιοριζόμαστε σε ανεπίσημες διαρροές (μέσω τρίτων) με τις οποίες προσπαθούμε να δημιουργήσουμε αρνητική εντύπωση για τον «εχθρό» μας ακυρώνοντας με τον τρόπο αυτόν στην πράξη τα σχέδια του. Κάποιες φορές επιλέγεται η αντιπαράθεση σε «υψηλό επίπεδο» όπου τις αιτιάσεις της μιας πλευράς τις εκφράζει ο ηγέτης της (το αφεντικό).  

Κάποιες φορές όμως δεν υπάρχει άλλος τρόπος από την ανοιχτή αντιπαράθεση ακόμα και όταν ο κίνδυνος γελοιοποίησης είναι μεγάλος. Από πέρισυ (2014) ζήσαμε τα πορώτα επεισόδια της κόντρας Μαρινάκη-Μελισσανίδη η οποία ξεκίνησε (και συνεχίζεται) με αφορμή τη συμμετοχή του υιού Μελισσανίδη στη μετοχική σύνθεση του Ο.Π.Α.Π. και στο Δ.Σ. του. Υποτίθεται ότι η ταυτόχρονη εμπλοκή της οικογένειας Μελισσανίδη με Π.Α.Ε. Α.Ε.Κ. και Ο.Π.Α.Π. θα δημιουργήσει συνθήκες και όρους διεξαγωγής του Πρωταθλήματος ευνοϊκότερους για την Α.Ε.Κ. σε βάρος όλων των υπολοίπων. Όλα αυτά επιτυγχάνονται σύμφωνα με τον Γαύρο και τον Μαρινάκη με τη χρήση «μπροστινών», δηλαδή «παρένθετων προσώπων» όπως λένε και οι δικηγόροι.