ΕΔΩ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ
ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΜΑΣ, ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΜΑΣ.
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΠΑΡΑΣΡΤΗΜΑ. Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΡΟΝΟΪΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΜΑΣ – ΜΕΡΟΣ Α’: (Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ).
Από την Αναγέννηση και μετά η Δύση ζει μέσα σε μια ψευδαίσθηση, η οποία μεταβλήθηκε σε μια κοινή πίστη με την οποία κατάφερε πολλά και αξιοθαύμαστα (όχι για όλους) επιτεύγματα. Γιατί το άξιο θαυμασμού είναι καθαρά υποκειμενικό μιας και για κάποιον οι υλικοί και ανθρώπινοι πόροι που διατέθηκαν για την κατασκευή ενός καθεδρικού ναού είναι εκ του αποτελέσματος κάτι θαυμαστό, ενώ για κάποιον άλλο σπατάλη. Η βάση της ψευδαίσθησης της Δύσης είναι η συνεχής «πρόοδος», η οποία μάλιστα μπορούσε όχι μόνο να ποσοτικοποιηθεί αλλά πολύ περισσότερο να προβλεφθεί και ν’ αποδειχθεί μαθηματικά. Η έννοια του «προόδου» πατούσε στο παράλογη λογική σκέψη ότι υπάρχουν κάποιοι νόμοι που κινούν μόνο μπροστά (κάτι σαν ιμάντες μεταφοράς) τον κόσμο (πλάση).
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ (ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗ) ΠΑΥΛΑ
(ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΓΡΑΦΟΥΝ ΚΑΙ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΚΑΥΛΩΣΕΙ)
Η – έχει πολλές χρήσεις. Με την – μπορείς να συνδέσεις, διαχωρίσεις (κρατώντας κάποια απόσταση) λέξεις όπως επίσης και να δηλώσεις την απουσία. Μ’ αυτή την τελευταία χρήση της έχει γίνει ένα από τα ζητήματα που συζητούνται στον χώρο του Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου. Οι «Γαύροι του Βορρά» προτείνουν μέσω των οπαδικών δημοσιογράφων να μπει μια – στη φετινή χρονιά και να μην ανακηρυχθεί κάποιος Πρωταθλητής. Τα επιχειρήματα που χρησιμοποίησαν για να δικαιολογήσουν την πρόταση τους αυτή εκτείνονται από γελοία ως αδύναμα (έτσι κι αλλιώς δύσκολα μπορούσαν να βρουν καλύτερα). Από άποψης ουσίας δεν υπάρχει λόγος να τα αναφέρουμε ή να τα αντικρούσουμε. Στο κάτω-κάτω σε τέτοιες περιπτώσεις τη λύση τη δίνει η ίδια η πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
(ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΤΥΧΕ ΚΑΙ ΠΩΣ ΣΩΘΗΚΕ)
Η έκρηξη της Επανάστασης θα κατέστρεφε τον συμβιβασμό μεταξύ των Ελλήνων και των Τούρκων με βάση τον οποίο πορεύτηκαν για σχεδόν 400 χρόνια (αναλόγως την περιοχή). Ο συμβιβασμός αυτός ήταν τόσο θρησκευτικός όσο και πολιτικός. Οι Οθωμανοί χρειάζονταν αλλόθρησκους υπηκόους (ως φορολογικά υποκείμενα) την ίδια στιγμή που η αλλαγή θρησκείας επιβαλλόταν σε όποιον ήθελε να κάνει καριέρα στα υψηλά κλιμάκια. Από τη στιγμή που οι νέοι κατακτητές ενδιαφέρονταν μόνο για την φοροδοτική ικανότητα των νέων τους υπηκόων και ο μαζικός εξισλαμισμός δεν τους ωφελούσε, η διοίκηση όλων συλλογικά των Χριστιανών της Αυτοκρατορίας ανατέθηκε στο Πατριαρχείο.
ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΔΙΑΚΟΠΕΙ Η Α1;
(ΟΤΑΝ ΤΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ)
Στις περιόδους κρίσης όπως αυτή που διανύουμε γίνονται φανερές οι αδυναμίες, οι ελλείψεις και τα λάθη όλου του προηγούμενου διαστήματος όποιο τομέα και αν αφορούν. Είτε μιλάμε για την δημόσια υγεία είτε για το πρωτάθλημα μπάσκετ η κρίση έχει την ίδια παραλυτική επίδραση. Αφήνοντας στην άκρη το δημόσιο σύστημα υγείας για το οποίο η δοκιμασία βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη ας δούμε λίγο τι προκύπτει για το πρωτάθλημα μπάσκετ και μάλιστα αυτό της Α1. Αν και είναι απόλυτα λογικό στη φάση αυτή να προέχουν οι ζωές παικτών και οπαδών, ωστόσο τα πρακτικά ζητήματα που τίθενται έχουν μεγάλη σημασία.
ΣΕΝΑΡΙΟ ΠΩΛΗΣΗΣ ΤΗΣ ΞΑΝΘΗΣ ΣΕ ΠΑΟΚΤΖΗ;
(ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΞΗΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΣΤΗΝ INSPORTS I.K.E.)
Ο. Γ. Σεφέρης όντας άνεργος καθόταν και συλλογιόταν στην Cava dei Tireni έγραψε τον «Τελευταίο Σταθμό». Σήμερα, στον «καιρό της καραντίνας» έχουμε πολύ χρόνο για ν’ ασχολούμαστε με σενάρια υπαρκτά και μη. Ένα απ’ αυτά (το οποίο με βάση τα γραφόμενα φαίνεται αρκετά πιθανό) προερχόμενο από τα ερυθρόλευκα «γιουσουφάκια» (τα οποία όταν είναι για τους άλλους κάνουν ρεπορτάζ) μας ενημερώνει για την «κανονική» πώληση της Ξάνθης. «Κανονική» γιατί η μεταβίβαση των μετοχών από την ΒΙΑΜΑΡ Α.Ε. στην INSPORTS Ι.Κ.Ε. ήταν μόνο ένας ελιγμός. Ένας ελιγμός τη σκοπιμότητα του οποίου μπορούμε πλέον να καταλάβουμε.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ
(ΑΠΟ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΚΑΛΑ ΠΑΜΕ)
Σε καιρούς όπως οι τωρινοί που δεν υπάρχει αγωνιστική δραστηριότητα (άρα και παρασκήνιο) οι αθλητικογράφοι αρέσκονται να παραμυθιάζουν τον κόσμο. Ένα από τα αγαπημένα τους παραμύθια είναι η επέκταση της συνεργασίας με τον Καρέρα πάντα σε συνδυασμό με τις αναγκαίες (εδώ και χρόνια) μεταγραφές. Ένα άλλο είναι το γηπεδικό. Ένα θέμα για το οποίο για 3,5 χρόνια ο Μελισσανίδης πορευόταν αγνοώντας όσα οι Καπετανόπουλος και Σταθάκος του είχαν πει και για τα οποία επιβεβαιώθηκαν πλήρως. Είναι, δε, η αλλαγή που αναγκάστηκε να κάνει την τελευταία στιγμή που έκανε κατορθωτή την έκδοση της Οικοδομικής Άδειας.
ΟΤΑΝ ΧΑΝΕΤΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΤΡΟ
(«ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ» ΧΩΡΙΣ ΑΘΛΗΤΕΣ ΚΑΙ ΘΕΑΤΕΣ)
Ο Αριστοτέλης την ονόμαζε «εντελέχεια». Όλοι οι υπόλοιποι αναφερόμαστε στο ίδιο πράγμα ως «επιδιωκόμενο σκοπό». Εκτός από τα μέσα για την επιδίωξη του είναι η πιο σημαντική παράμετρος όσων πράττουμε σε καθημερινή βάση. Από τον Φλεβάρη του 2013 συνεχώς επαναλαμβάνουμε πως ο «αθλητισμός» περιορίζεται στην προσπάθεια που καταβάλει κάποιος μη επαγγελματίας. Όλα τα υπόλοιπα ανήκουν στην «βιομηχανία θεάματος» και ως τέτοια πρέπει ν’ αντιμετωπίζονται. Μετά την παγκόσμια πανδημία του κορονοϊού (για την οποία ευθύνονται ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και η Κίνα) ο τομέας της «βιομηχανίας θεάματος» που ακούει στ’ όνομα «Επαγγελματικός Αθλητισμός» βρίσκεται στην μεγαλύτερη αμηχανία.
ΟΤΑΝ ΟΙ ΓΑΥΡΟΙ ΘΕΛΟΥΝ Ν’ ΑΝΕΒΟΥΝ (ΠΑΛΙ) ΣΤΗΝ Α1
(ΤΟΥΣ ΦΡΕΝΑΡΕΙ Ο ΚΟΡΟΝΑΪΟΣ & Η ΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ)
Όλα γίνονται για τα λεφτά (και τη εξουσία που αυτά προσφέρουν). Και όπως συμβαίνει με τα λεφτά όσο περισσότερα έχει κάποιος, τόσο περισσότερα επιθυμεί (και του χρειάζονται). Την προηγούμενη εβδομάδα αναφερθήκαμε στα οικονομικά των Γαύρου, Π.Α.Ο.Κ. και της «Βασίλισσας» (βλέπε εδώ). Ειδικά για την ομάδα του Πειραιά και σε σχέση με τον περιορισμό από την Ευρωλίγκα των Εξόδων του για τις δύο επόμενες σεζόν αναφερθήκαμε στην διαρροή ότι θα επιδιώξουν ν’ ανέβουν στην Α1 μέσω των πλέι-οφ της Α2. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν πρόκειται να υπάρξουν και οι αντίθετες φωνές του τύπου «Και γιατί ν’ ανέβει στην Α1;».
ΟΙ «ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ» ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΟΥ ΓΑΥΡΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 2018-2019
(ΜΕΓΑΛΗ ΜΕΙΩΣΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ)
Οι «πανταχού παρόντες» σας παρουσιάζουν σήμερα τον Ισολογισμό της Π.Α.Ε. του Λιμανιού για την περίοδο 2018-2019 όπως αυτός ανέβηκε στο Γ.Ε.ΜΗ. (βλέπε εδώ). Η παρουσίαση του Ισολογισμού θα γίνει με τον ίδιο όπως και πέρυσι τρόπο με μοναδική διαφορά ότι φέτος στο τέλος της παρουσίασης ακολουθούν κάποιοι πληροφοριακοί πίνακες κονδυλίων τα οποία αξίζει να δει κανείς. Το γενικό συμπέρασμα που προκύπτει από τα μεγέθη του Ισολογισμού είναι ότι σε σχέση με πέρυσι η Π.Α.Ε. δείχνει να έχει μπει σε μια τροχιά σταθεροποίησης των οικονομικών της μειώνοντας τα Χρέη της την ίδια στιγμή που στην Χρήση 2018-2019 δεν απαιτήθηκαν νέα δάνεια και Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου.
ΠΕΡΙ ΤΟΥ «ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΥ»
(ΟΤΑΝ «ΣΕ ΠΝΙΓΕΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ»)
Ένα θέμα είναι να έχεις δίκιο και ένα τελείως διαφορετικό είναι να το βρεις. Ακόμα χειρότερα όταν για κάποιο λόγο πρέπει να δείξεις και στους υπόλοιπους ότι είσαι αποφασισμένος να διεκδικήσεις ότι σου αξίζει και πως δεν είσαι «θύμα». Ειδικά, αυτό το τελευταίο είναι το σημαντικότερο όταν εκτυλίσσεται ένας πόλεμος συμφερόντων. Στο κάτω-κάτω ακόμα και τα παιχνίδια κυριαρχίας στο ζωικό βασίλειο καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από την εντύπωση που δίνουν οι δύο μονομάχοι ο ένας στον άλλο. Στον χώρο του Επαγγελματικού Αθλητισμού και ειδικά του Ποδοσφαίρου εκτός από τους αντιπάλους οφείλεις να σκέφτεσαι και την εντύπωση που δίνεις (ή θέλεις να δίνεις) και στους «δικούς σου» προκειμένου εκείνοι να σε «σέβονται» (διάβαζε «φοβούνται») και έτσι να κάθονται ήσυχοι.
ΟΤΑΝ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΟΥ ΓΥΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ
(ΨΑΧΝΕΙΣ ΝΑ ΡΙΞΕΙΣ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ)
Είναι δύσκολο να κρυφτείς απ’ αυτόν που κρύβεις μέσα σου. Αυτόν που δεν φαίνεται όταν κοιταχτείς στον καθρέπτη. Αυτόν που για τον Άνταμ Σμιθ στην «Θεωρία των Ηθικών Συναισθημάτων» ήταν ο εσωτερικός παρατηρητής ο οποίος αν ήταν αντικειμενικά πληροφορημένος για τις πράξεις μας θα μας επιδοκίμαζε ή θα μας αποδοκίμαζε κατά περίπτωση. Ακόμη, όμως, κι αυτός είναι ανίκανος να μας σώσει από την βλακεία και την ανοησία. Το χειρότερο, ωστόσο, δεν είναι αυτό. Το χειρότερο είναι όταν ΔΕΝ καταλαβαίνουμε (σκόπιμα ή μη) ούτε καν τα βασικά με αποκορύφωμα να το διατυμπανίζουμε δημοσίως. Μια τέτοια περίπτωση έδωσε την αφορμή για το σημερινό κείμενο.
