Aetofolia

Η ΓΙΟΥΒΕΝΤΟΥΣ ΚΑΙ Η ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ ΤΟΥ FFP
(ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ)

Ο 19ος αιώνας ήταν από πολλές απόψεις ο αιώνας των ανακατατάξεων. Οι παλιές ισορροπίες ανατράπηκαν μια για πάντα και νέες δημιουργήθηκαν. Ένα πεδίο που από τη μια γνώρισε εκρηκτική ανάπτυξη και από την άλλη έχριζε εποπτείας και ελέγχου ήταν η οικονομία. Η πλεονεξία αυτών που διοικούσαν τις εταιρείες και οι οποίοι σιγά-σιγά είχαν αρχίσει να είναι διαφορετικοί από τους μετόχους τους ήταν ένα από τα πρώτα και σοβαρότερα προβλήματα που αντιμετώπισαν οι Η.Π.Α. Οι πρώτοι ρυθμιστικοί νόμοι σχετικά με την συνένωση εταιρειών (τράστ) έθεταν ήδη από τότε το ζήτημα της προάσπισης του «Δημοσίου Συμφέροντος». Από τότε μια σειρά νομοθετημάτων υποτίθεται ότι προασπίζονται το «Δημόσιο Συμφέρον». Ωστόσο, η νομική απορρύθμιση που κατά περιόδους παρατηρείται σε συνδυασμό με την δυνατότητα των μεγάλων εταιρειών μέσω των πολυπληθών νομικών επιτελείων τους να παρακάμπτουν τις νομικές πρόνοιες έχει οδηγήσει τις μεγάλες εταιρείες σε μια υπερβολική θέση ισχύος. Επί της ουσίας οι ανάγκες που δημιουργεί η οικονομική δραστηριότητα επιβάλλονται σε έννοιες όπως το «Δημόσιο Συμφέρον», το οποίο δύσκολα συμβιβάζεται με το «προσωπικό» ή το «εταιρικό».

ΟΤΑΝ ΟΠΑΔΟΙ ΚΑΙ «ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΔΕΣ» ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ
(ΑΛΛΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ)

Για να μείνει μια οποιουδήποτε τύπου εξουσία στην Εξουσία χρειάζεται στήριξη. Ωστόσο, αυτή η στήριξη δεν μπορεί να είναι μονόπλευρη (γιατί κάτι τέτοιο δεν θα ήταν έξυπνο). Αντίθετα πρέπει να φαίνεται πως όταν χρειάζεται αυτοί που τη στηρίζουν είναι σε θέση να της ασκήσουν και κριτική. Με τον τρόπο αυτό τόσο αυτοί όσο και οι αναγνώστες/ακροατές τους εκτονώνουν την ψυχολογική πίεση που τους δημιουργεί η αποτυχία της εξουσίας που υπηρετούν/υποστηρίζουν. Είναι τότε που μέσω των λόγων και τω κειμένων τους αποδεικνύεται πως όχι μόνο έχουν «διαβάσει» την κατάσταση, αλλά γνωρίζουν καλύτερα από τον Ιδιοκτήτη και την Διοίκηση τι πρέπει να γίνει.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ «ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ»
(ΔΕΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΚΑΛΑ Η «ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΛΙΟΛΙΟΥ»)

Δεν υπάρχουν παρθενογενέσεις και όσα αξίζουν να ειπωθούν έχουν ήδη από καιρό ειπωθεί. Γνωρίζουμε επίσης ότι «Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός.». Η ρήση αυτή δεν είναι διόλου τυχαία μιας και σε κάθε «νέα αρχή» η δυναμική είναι πάντα μεγαλύτερη στο ξεκίνημα μια και στην πορεία κάμπτεται τόσο από τη κόπωση όσο και από τα εμπόδια που θα βρεθούν στο διάβα της. Από την άλλη τίποτα δεν «χτίζεται» με εντελώς «νέα» υλικά. Από την Αρχαιότητα ήδη εξ ανάγκης χρησιμοποιούσαν τόσο στο κτίσιμο όσο και στις επισκευές υλικά από παλαιότερα κτίσματα τα οποία και ανακύκλωναν. Με τον τρόπο αυτό ανακυκλώνονται και οι άνθρωποι όταν το ένα καθεστώς διαδέχεται το προηγούμενο.

ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ «5 ΜΕΓΑΛΟΙ» ΤΗΝ ΕΝΔΕΚΑΤΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ
(4 ΝΙΚΕΣ - 1 ΗΤΤΑ)

Για άλλη μια αγωνιστική οι «5 Μεγάλοι» αγωνίστηκαν σε τέσσερα παιχνίδια αφού οι δύο ομάδες της Θεσσαλονίκης αγωνίστηκαν μεταξύ τους. Η νίκη και για τους 5 ήταν για διαφορετικούς λόγους απολύτως απαραίτητη δύο αγωνιστικές πριν το τέλος του Α’ Γύρου. Πρώτη αγωνίστηκε το βράδυ του Σαββάτου στα Γιάννινα η Α.Ε.Κ. για να πάρει στη συνέχεια τη σκυτάλη ο «γνήσιος Γαύρος» στο εντός έδρας παιχνίδι με τον Βόλο. Το βράδυ έκλειναν το πρόγραμμα της αγωνιστικής ο Π.Α.Ο. που υποδεχόταν τον Παναιτωλικό και το ντέρμπι της Θεσσαλονίκης στην Τούμπα. Με βάση το πρόγραμμα ο «γνήσιος Γαύρος» είχε βάσιμες ελπίδες ότι μπορούσε ν’ αυξήσει την διαφορά από τους διώκτες του.

Ο ΕΝ ΤΟΙΣ ΠΡΑΓΜΑΣΙ ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ «ΤΟ ΑΥΓΟ ΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ»
(LIMIT UP ΧΤΥΠΑ Η ΑΝΟΗΣΙΑ ΤΩΝ «ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΩΝ»)

Το κακό είναι πως «τα γραπτά μένουν». Και αν μεν πρόκειται περί των πρωτοτύπων έχει καλώς καθώς είναι στην διάθεση και την κρίση καθενός μας. Τι γίνεται, όμως, όταν μένουν τα γραπτά των σχολιαστών; Αυτών που παραπέμποντας στα πρωτότυπα και με αφορμή αυτά βγάζουν χολή εναντίον που των που έκαναν (ή δεν έκαναν) είπαν (ή δεν είπαν), έγραψαν (ή απέφυγαν να γράψουν) κάτι «αξιοκατάκριτο»; Στην πλειονότητα τους τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης δικάζουν σαν άλλοι «Δικαστές Ντρέντ» και βγάζουν αυτοστιγμή την απόφαση. ΔΕΝ τα ενδιαφέρει να είναι δίκαια, τώρα αν η κρίση τους σε πολλές περιπτώσεις ταυτίζεται με την Δικαιοσύνη αυτή είναι μια ευτυχής σύμπτωση και τίποτα παραπάνω.

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΩΝ «ΠΟΥΘΕΝΑΔΩΝ» ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ «BLACK FRIDAY»
(ΑΠΟΡΟΥΜΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΣΚΕΦΤΕΙ ΩΣ ΤΩΡΑ)

Η γέννηση ενός θεσμού είναι προϊόν της ανάγκης. Μιας ανάγκης η οποία στην πορεία μετεξελίσσεται και προσαρμόζεται στα νέα δεδομένα αλλοιώνοντας το αρχικό νόημα ενός θεσμού. Βέβαια, υπάρχουν και οι περιπτώσεις που οι θεσμοί μετά από ένα σημείο περιπίπτουν σε αχρηστία γιατί εξέλιπε η ανάγκη που τους δημιούργησε. Τότε κάποιος τους ανασύρει στο προσκήνιο χρησιμοποιώντας τους με νέο περιεχόμενο όπως ένα καβούρι κάνει σπίτι του ένα άδειο κέλυφος. Μια τέτοια ακριβώς περίπτωση είναι και η ξενόφερτη στα μέρη μας «BLACK FRIDAY», την οποία τα τελευταία χρόνια την έχουμε μάθει σαν μια μέρα ξεπουλήματος ή για να είμαστε ακριβείς μεγάλων εκπτώσεων. Μόνο που για μια σειρά από λόγους που έχουν να κάνουν με τα παρεπόμενα της πανδημίας η φετινή «Μαύρη Παρασκευή» δεν θα είναι σαν τις προηγούμενες.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΒΑΛΤΩΝΕΙ Η «ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ»
(ΜΕΤΑ ΤΑ 10 BANS ΑΠΕΙΛΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕ ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΒΑΘΜΩΝ)

Για άλλη μια εβδομάδα η «Βασίλισσα» βρίσκεται στην επικαιρότητα εξαιτίας των οφειλών της. Δυστυχώς σε κανέναν πλέον δεν προξενεί οποιαδήποτε εντύπωση. Αυτό και αν είναι επιτυχία της νέας Διοίκησης-Ιδιοκτησίας η οποία πήρε την ομάδα «καθαρή χρεών» και την έφτασε σ’ αυτό το σημείο. Διαβάσαμε, λοιπόν, για την νέα απειλή σε βάρος της Κ.Α.Ε. από έναν πρώην παίκτη της (τον Γιανίκ Μορέιρα) ο οποίος προσέφυγε στον Ε.Σ.Α.Κ.Ε. επειδή δεν πληρώθηκε η δόση του διακανονισμού του και ζητά την αφαίρεση 1β. (βλέπε εδώ).

ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΕ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ Η «ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΑΡΑΓΚΑ» ΣΤΗΝ Α1
(ΚΑΙ Η «ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ» ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΘΕΑΤΗΣ;)

Το ντέρμπι στο Σ.Ε.Φ. την Δευτέρα το βράδυ αναμενόταν με αρκετό ενδιαφέρον για πολλούς λόγους. Ένας από αυτούς -ο κυριότερος- ήταν η συμπεριφορά των κυρίων με τα γκρι. Ειδικά, τώρα στη νέα εποχή μετά την κατάληψη της Ε.Ο.Κ. από τον εκλεκτό των Αφων Αγγελόπουλων και ιδιοκτήτη του Προμηθέα Πάτρας κ. Βαγγέλη Λιόλιο. Η διαιτησία του ντέρμπι θα ήταν το απόλυτο crash test δείχνοντας αν όλα όσα είχαν συμβεί μέχρι τώρα (βλέπε εδώ) ήταν απλά τα προεόρτια μιας κατακόκκινης παράγκας στην Α1. Τελικά, όσοι περίμεναν ένα «διαιτητικό χειρουργείο» δεν απογοητεύτηκαν με όσα είδαν την Δευτέρα το βράδυ δίνοντας στους νικητές το δικαίωμα να γράψουν τέτοιου είδους κείμενα (βλέπε εδώ).

ΤΙ ΕΚΑΝΕ ΤΟ «BIG 5»ΤΗΝ ΔΕΚΑΤΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ
(2 ΝΙΚΕΣ – 3 ΗΤΤΕΣ)

Η δέκατη αγωνιστική έβρισκε τους «BIG 5» να δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους σε τέσσερα παιχνίδια (αφού Α.Ε.Κ. και «γνήσιος Γαύρος» έπαιζαν μεταξύ τους). Και τα τέσσερα παιχνίδια προοιωνίζονταν ενδιαφέροντα καθώς σε κανένα δεν υπήρχε ξεκάθαρο φαβορί. Πρώτος χρονικά αγωνιζόταν το Σάββατο ο Άρης εντός έδρας με αντίπαλο τον Πας Γιάννινα. Την Κυριακή τη σκυτάλη έπαιρνε ο «Γαύρος του Βορρά» ο οποίος το βράδυ αντιμετώπιζε στο Περιστέρι τον Ατρόμητο. Την ίδια ώρα στο Μαρούσι οι δύο πρώτοι της βαθμολογίας διασταύρωναν τα ξίφη τους. Το πρόγραμμα έκλεινε την Δευτέρα ο Παναθηναϊκός στη Λαμία. Η νίκη για καθέναν από τους «BIG 5» ήταν από κάθε άποψη κάτι παραπάνω από απαραίτητη.

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΧΑΜΕΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
(ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΥΤΕ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΟΥΤΕ ΨΥΧΗ)

Τελικά η Α.Ε.Κ. ούτε χθες κατάφερε να πετάξει τη στατιστική των ντέρμπι στα σκουπίδια. Τούτη τη φορά μπορεί να επικαλεστεί ως άλλοθι τη φάση με τον Βράνιες η οποία στην εξέλιξη της οδήγησε στο 1-2. Μπορεί επίσης να επικαλεστεί (όπως το έκαναν και θα το κάνουν οι ρεπόρτερ της όπως ο Κε(φ)τσετζόγλου στο ραδιόφωνο) ότι τα 2 από τα 3 γκολ που δέχτηκε προήλθαν από δικά της λάθη-δώρα. Ακόμη κι έτσι να ακούς τους κιτρινόμαυρους ρεπόρτερ να επικαλούνται τέτοιες δικαιολογίες προκαλεί ανείπωτη θλίψη. Θλίψη για μια ομάδα που ήταν κάποτε μεγάλη.

ΚΑΝΤΕ (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ) ΤΗ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΚΟΥΡΕΛΟΧΑΡΤΟ ΝΑ ΤΗ ΒΑΛΟΥΝ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ
(ΑΛΛΙΩΣ ΜΗ ΚΑΝΕΤΕ ΤΟΝ ΚΟΠΟ ΝΑ ΠΑΤΕ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ)

Υπάρχουν κάποιες στιγμές που είναι (πάντα εκ των υστέρων) κομβικές για όσα θα ακολουθήσουν. Είναι εκείνες οι στιγμές τις οποίες οι ιστορικοί επικαλούνται για να εξηγήσουν αυτά που συνέβησαν μετά. Σε αυτές τις στιγμές μετρά να σταθείς στο ύψος των περιστάσεων και να κάνεις ότι μπορείς προκειμένου ν’ αλλάξεις την πορεία της Ιστορίας. Αν αυτό θα είναι για πολύ ή για λίγο δεν μπορείς να το ξέρεις εκείνη τη στιγμή και από μια άποψη ΔΕΝ έχει σημασία. Το ζήτημα είναι να είσαι εκεί και να κάνεις ότι περνά από το χέρι σου όταν θα σημάνει το προσκλητήριο.