Aetofolia

ΤΑ Δ.Σ. Π.Α.Ε., Κ.Α.Ε., ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΗΣ
(ΣΧΕΣΕΙΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΜΕΝ, ΝΟΜΙΜΕΣ ΔΕ)

Ο «αθλητικός νόμος» Ν. 2725/1999 στο άρθρο 3 ορίζει ποιοί δεν επιτρέπεται να εκλεγούν μέλη Δ.Σ. σε Σωματεία. Το αντίστοιχο άρθρο έχει περιληφθεί και στο Καταστατικό της Ερασιτεχνικής (όπως αυτή είχε υποχρέωση να πράξει) ως άρθρο 9 αυτή τη φορά. Σύμφωνα με τα παραπάνω απαγορεύεται να εκλεγεί μέλος του Δ.Σ. του Σωματείου ή της Ελεγκτικής του Επιτροπής μέλος Δ.Σ., μέτοχος, εταίρος, διαχειριστής Αθλητικής Ανώνυμης Εταιρείας. Όμως το ανάποδο (δηλαδή μέλος του Δ.Σ. του Σωματείου να εκλεγεί/διοριστεί σε Δ.Σ. Α.Α.Ε. δεν απαγορεύεται.

Συνεπώς η συμμετοχή των Αγγελόπουλου, Αλεξίου, Ανατολιωτάκη, Ασλανίδη (οι οποίοι είναι ταυτόχρονα και στο Δ.Σ. του Σωματείου) στο Δ.Σ. της Π.Α.Ε. (βλέπε εδώ) δεν απαγορεύεται από τον νόμο. Είναι όμως «σωστό» να συμμετέχουν και στα Δ.Σ. παράλληλα; Και αν όχι, γιατί;

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5^ο. ΤΟ ΟΦΕΛΟΣ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Ε').

Σημειώναμε στο προηγούμενο άρθρο μας την σημασία των οικονομιών κλίμακας στην οικονομική δραστηριότητα αλλά και των ευκαιριών που μπορεί να δημιουργηθούν από συγκυρίες όπως οι θεομηνίες σε συγκεκριμένες περιοχές. Σήμερα θ’ ασχοληθούμε με την επίδραση στην οικονομική δραστηριότητα από συνειδητές επιλογές οι οποίες έχουν να κάνουν με την οργάνωση του πολεοδομικού και άρα και του κοινωνικού ιστού. Ουσιαστικά θα γίνει λόγος για την χωροθέτηση και την πολεοδομία των πόλεων.

Από την αρχαιότητα (δηλαδή από την πρώτη προσπάθεια κοινωνικής οργάνωσης) τα άτομα που έναντι των υπολοίπων μελών της κοινότητας είχαν την ευθύνη της διοίκησης της, ήρθαν αντιμέτωπα με την χωροθέτηση των πλέον κατάλληλων χώρων για κάθε δραστηριότητα. Είτε για λόγους άμυνας, είτε απλά για να εκτελείται κάθε δραστηριότητα χωρίς περιττή καθυστέρηση έπρεπε να επιλεγεί όχι μόνο συγκεκριμένος αλλά και ο καλύτερος χώρος για κάθε τι. Κάθε λειτουργία είχε το χώρο της.

ΓΗΠΕΔΟ – ΑΠΟΡΙΕΣ – ΣΧΟΛΙΟ/ΑΠΕΙΛΗ
(ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΙ «ΣΩΣΤΑ ΚΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΑ» ΚΑΠΟΙΟΣ;)

Μπορεί να ζούμε στον αιώνα της πληροφορικής και της άμεσης πληροφόρησης, ειδικά της ηλεκτρονικής), αλλά αυτό δεν σημαίνει πως είμαστε και καλύτερα ενημερωμένοι απ’ ότι οι γονείς μας 40-50 χρόνια πρίν. Το διαδίκτυο και τα «μέσα κοινωνικής δικτύωσης» με την μεγάλη τους εξάπλωση έχουν γίνει όργανα παραπληροφόρησης, ελέγχου και προπαγάνδας παρά ενημέρωσης. Αν δε υπήρχαν τον καιρό του Μεταξά ούτε μια δεκετία δεν θα κράταγε το Κ.Κ.Ε.

Γράφονται πολλά και διάφορα και κανείς απορεί με το τι πρέπει να πιστέψει, ειδικά σε περιπτώσεις που η «επίσημη» ενημέρωση είναι ανεπαρκής ή δεν υφίσταται ή ακόμη χειρότερα όταν γίνεται μέσω διαρροών από «κύκλους» και «τετράγωνα» προσκείμενα στην πηγή της. Ψάχνει ο κόσμος να βρεί άκρη και δεν μπορεί...

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΑΕΚΤΖΗΔΙΚΟ ΤΥΠΟ
(«ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ» ΚΑΙ ΡΥΠΑΡΟΓΡΑΦΙΕΣ)

Στίς 22 Σεπτέμβρη και με αφορμή την αδειοδότηση της Κ.Α.Ε. δημοσιεύθηκε στο ΑΕΚ365 ένας «απολογισμός που πληγώνει τις Κασσάνδρες». Το μεγάλο πλεονέκτημα του «απολογισμού» αυτού είναι ότι έχει συνταχθεί από την καλύτερη «πένα» που διαθέτει η ιστοσελίδα τον Μάριο Τριβιζά (και όχι τον Ευγένιο τον παραμυθά τον οποίο όσοι έχουν παιδιά τιμούν για τις παιδαγωγικές ιστορίες του).

Στον «απολογισμό» αυτόν συγκεφαλαιώνονται τα «επιτεύγματα» της νέας κατάστασης που υπάρχει στην (υποτίθεται) «ενιαία Α.Ε.Κ.». Φυσικά σε αρκετά του σημεία ο «απολογισμός» ακροβατεί ανάμεσα στην πραγματικότητα και σ΄αυτό που κάποιοι θα ήθελαν για πραγματικότητα ή όπως λέει και το σλόγκαν στην διαφήμιση της COCA-COLA«όπως θα έπρεπε να είναι». Ξεκινάμε λοιπόν τον σχολισμό του «απολογισμού» αυτού:

Η ΥΠΟ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ Κ.Α.Ε. ΕΧΕΙ ΑΚΟΜΑ ΔΡΟΜΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΗΣ...
(ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΜΑΣ)

Με την ευκαιρία της αδειοδότησης της Κ.Α.Ε. από την Ε.Ε.Α. βρήκαν ευκαιρία να ξεσπαθώσουν εκεί στο ΑΕΚ365. Έτσι πιθανώς η καλύτερη «πένα» που διαθέτουν (μακράν όλων των υπολοίπων) ο Μάριος Τριβιζάς δημοσίευσε τον «απολογισμό που «πληγώνει» τις Κασσάνδρες», τον οποίο θα σχολιάζουμε την επόμενη βδομάδα. Ο Μάριος που λέτε έκανε μιά φιλότιμη προσπάθεια να μας εμψυχώσει γράφοντας πως ήδη έχουμε κάνει πάνω από τον μισό δρόμο.

Μεταξύ λοιπόν όλων των υπολοίπων έγραψε και για την υπό εκκαθάριση Κ.Α.Ε. το παρακάτω σχόλιο:

* «Η εκκαθάριση της ΚΑΕ ΑΕΚ δεν πρόκειται να ξεκινήσει, γιατί δεν υπάρχει κανένα πεδίο συνεννόησης με την πλευρά Φιλίππου» (ο Αλεξίου βρήκε τρόπο για να ξεκινήσει η εκκαθάριση χωρίς τη συγκατάθεση των πρώην μετόχων και την εξασφάλισε στην πορεία).

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΟΣΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΗ Α.Ε.Κ.
(ΠΟΙΚΙΛΑ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΤΟΥΜΕ).

Η Πέμπτη 2 Οκτώβρη είναι από τις πλέον ιστορικές μέρες για το Σωματείο μας αφού συνεδρίασε το Δ.Σ. του μετά από πολύ καιρό. Στην συνεδρίαση αυτή έγινε λόγος κατ’ αρχάς για τους υπαλλήλους και όπως πληροφορούμαστε θα υπάρξει προσπάθεια συνδιαλλαγής από μέρους της διοίκησης (βλέπε εδώ), η οποία όμως είναι «για τα μάτια του κόσμου» όπως φαίνεται και από όσα υποψιάζονται κάποιοι (βλέπε εδώ). Η επιδίωξη του Αλεξίου (μετά την διαφαινόμενη αντικατάσταση του μπορεί ν’ αλλάξουν τα πράγματα) είναι να κινηθεί νομικά εναντίον των εργαζόμενων γιατί νομίζει πώς έχει βρεί λόγο ακυρότητας(;) της επίσχεσης και θεωρεί ότι μπορεί να κερδίσει την υπόθεση.

ΕΝΕΡΓΗ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΑ ΠΑΝΤΑ
(Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ «ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ» ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ)

Σχολιάζαμε σε κείμενο μας (βλέπε εδώ) ένα αντίστοιχο κείμενο του Π. Αλιατά. Στο κείμενο μας «απειλούσαμε» ότι θα επανέλθουμε. Αντί μιάς μακροσκελούς ανάλυσης η οποία θ’ αποδείκνυε «του λόγου το αληθές», εμείς σήμερα σας παραπέμπουμε στη σκέψη του αμερικανο-εβραίου διανοούμενου (γλωσσολόγο) Νόαμ Τσόμσκι.

Το χαρακτηριστικό της σκέψης του Τσόμσκι είναι ότι προάγει την αμφισβήτηση όσων ακούγονται και γράφονται και την διαρκή έρευνα και ενημέρωση του πολίτη. Το πιο ενδιαφέρον για την περίσταση είναι ότι όπως αναφέρεται και στο βιβλίο «Δυό ώρες διαύγειας» εκδόσεις Λιβάνη (το οποίο περιέχει τις απομαγνητοφωνημένες συζητήσεις με τους Ντενί Ρομπέρ και τη Βερόνικα Ζαράχοβιτς) και ειδικά στο κεφάλαιο με τίτλο «Δημοκρατία» (σελ. 141-170) η αθρόα και ενεργητική συμμετοχή του κόσμου στην κοινωνική ζωή μέσω των θεσμών εκπροσώπησης φόβισε πραγματικά τις ιθύνουσες τάξεις των Η.Π.Α., Ευρώπης και Ιαπωνίας οι οποίες συνέστησαν για τον λόγο αυτό την Τριμερή Επιτροπή για να συντονίζουν τις ενέργειες τους, προκειμένου να κατευθύνουν «τα πράγματα εκεί που θέλουν».

ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ «ΚΡΥΒΕΤΑΙ» Ο ΑΛΕΞΗΣ
(ΠΩΣ ΤΑ ‘ΧΕΙ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΕΤΣΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ!)

Την προηγούμενη Τρίτη το μεσημέρι η Κ.Α.Ε. έδινε συνέντευξη τύπου στην οποία κυρίως παρουσίασε τα διαρκείας της. Η συνέντευξη αυτή ήταν και ο λόγος που προτιμήσαμε να βγάλουμε τα εβδομαδιαία θέματα μας με κάποια καθυστέρηση για να δούμε αν ο Αλεξίου θα έλεγε και κάτι που ν’ αξίζει τον κόπο να σχολιαστεί άμεσα.

Το μόνο που φάνηκε ν’ αξίζει τον κόπο ν’ αναφερθεί είναι η φράση του ότι «χρειάστηκε αγώνας για ν’ ανέβει η Α.Ε.Κ. στην Α1», κάτι που προφανώς δεν χρίζει μεγαλύτερης ανάλυσης. Βέβαια απαιτήθηκε και ένας ακόμη μεγαλύτερος αγώνας –ο οποίος είναι ακόμη σε εξέλιξη– και για τον οποίο δεν μας είπε (και ούτε πρόκειται) κουβέντα και αυτός είναι να παραμείνει η Κ.Α.Ε. (και όχι μόνο) υπό τον πλήρη έλεγχο του.

ΣΤΑ ΚΡΥΦΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΤΣΙΜΟΥΔΙΑ Η Α.Μ.Κ. ΤΗΣ Κ.Α.Ε.
(ΑΦΟΥ ΠΑΤΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΣΩΣΤΑ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΞΕΥΤΙΛΙΖΕΤΕ;)

Ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζεται τα ζητήματα που κατά καιρούς αναλαμβάνει ο Α. Αλεξίου είναι μάλλον τραγικός (βλέπε την εκπροσώπηση του Χάντμπολ στον αθλητικό δικαστή σε σχέση με την τιμωρία που επιβλήθηκε). Ακόμη και όταν τα κάνει σωστά η προσπάθεια του «χάνεται» στην πορεία και το παραγόμενο αποτέλεσμα είναι πενιχρό. Έτσι συνέβη και με την Α.Μ.Κ. η οποία και θα έπρεπε να καλύψει το ελάχιστο ιδρυτικό μετοχικό κεφάλαιο της Κ.Α.Ε. Έχουμε γράψει σχετικά αρκετά κομμάτια για να γνωρίζουν, όσοι μας διαβάζουν τακτικά, την διαδικασία (βλέπε εδώ) και μάλιστα από καιρό τώρα.

Έχουμε επίσης σε προηγούμενα άρθρα μας αναφερθεί στις περιπέτειες της Κ.Α.Ε. (νέας και παληάς), η οποία πάντα ήταν «χαμένη στα γρανάζια της γραφειοκρατίας» από τα οποία μόνον πρόσφατα ξέμπλεξε.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟIΚΟΝΟΜΙΑΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5^ο. Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΕ ΑΥΤΟΝΟΜΕΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΙΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ Ή ΑΛΛΙΩΣ ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΩΝ ΚΛΙΜΑΚΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΑΠΟ ΣΥΓΚΥΡΙΑΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ (ΜΕΡΟΣ Δ’).

Έχουμε ακούσει ή/και έχουμε διαβάσει για χωριά ή κωμοπόλεις στην Χώρα μας και το εξωτερικό που τα «έχουν καταφέρει» και στα οποία όλοι οι κάτοικοι τους έχουν δουλειά, ενώ σˊ αυτά η ανεργία δεν υφίσταται πλέον. Υποτίθεται ότι αυτές οι περιπτώσεις αποδεικνύουν ότι μπορεί να υπάρξει αυτό που η κλασσική θεωρία σαν άλλη «γη της επαγγελίας» υπόσχεται και δεν είναι άλλο από την «πλήρη απασχόληση». Άρα η λύση όλων των οικονομικών προβλημάτων μας και των κοινωνικών παθογενειών που τα συνοδεύουν βρίσκεται στην υιοθέτηση/αντιγραφή της επιτυχημένης συνταγής τους. Είναι όμως στˊ αλήθεια έτσι;

ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΑ «ΓΙΟΥΣΟΥΦΑΚΙΑ» ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ «ΕΥΝΟΥΧΟΙ»
(Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΩΝ «ΕΥΝΟΥΧΩΝ»)

Εισαγωγική σημείωση: Το παρακάτω κείμενο δεν είναι για όσους διαβάζουν βιαστικά και για όσους βιάζονται να βγάλουν συμπεράσματα και αρέσκονται να βάζουν ταμπέλες. Κάποιοι μπορεί να χρειαστεί να το διαβάσουν παραπάνω από μία φορές (δεν είναι ντροπή).

Το πιο σοβαρό πρόβλημα της εξουσίας (κάθε εξουσίας) που σέβεται τον εαυτό της είναι η εξασφάλιση του μονοπωλίου της αναπαραγωγής της. Προκειμένου λοιπόν η εξουσία να μπορεί ν’ ασκεί τα «καθήκοντα» της και να κυβερνά, είναι αναγκασμένη να χρησιμοποιεί πληθώρα παρατρεχάμενων οι οποίοι εκτελούν τις εντολές της. Μια κατηγορία τους είναι τα «γιουσουφάκια» για τα οποία έχουν γραφτεί εκατοντάδες (ίσως πλέον και χιλιάδες) σχόλια στα ΑΕΚτζήδικα sitesκαι blogs. Εκτός όμως από τα «γιουσουφάκια» η εξουσία –ιδιαίτερα η ανατολίτικη– χρησιμοποίησε (και κάποιοι ορκίζονται ότι χρησιμοποιεί ακόμη) μια ανώτερη τάξη παρατρεχάμενων: τους «ευνούχους».